De productieve Jirô Taniguchi werkt, naar een scenario van Jean-David Morvan, aan het vierluik Mijn jaar, waarvan deel 1 onlangs bij Dargaud is verschenen. Werd zijn eerdere werk (De tedere jaren, Herinneringen) al beïnvloed door Europese stromingen, in deze co-productie is er sprake van een perfect ...

De Amerikaanse striptekenaar en fotograaf Charles Burns (1955, Washington) timmert al sinds begin jaren 1980 flink aan de weg met zijn illustraties en horrorachtige, meestal in hoogcontrasterend zwart/wit getekende, schier perfect afgewerkte stripverhalen. Het bekendst werd hij door zijn - door hemz ...

Ruim 200 grappige en melige commentaren op nieuwsfeiten uit 2010 in een traditie die in 2004 is begonnen (met opnieuw een andere uitgever). Meeste cartoons verschenen in De Pers. ...

Een smeuïg bluesverhaal waarin Blacksad een verdwenen muzikant moet opsporen. Guarnido lijkt zachtere kleuren te hebben gebruikt dan voorheen. Fraai! ...

Twee relatief onbekende tekenaars, Antoine Aubin en Etienne Schréder, mochten dit slot van het tweeluik over de schat van Judas tekenen. Met ouderwetse Jacobs-tekstblokken en een Indiana Jones-climax. Naar verluidt gaat Van Hamme toch nog een nieuw tweeluik schrijven. ...

Trik varieert op bekende reclamebeelden en pictogrammen als commentaar op politieke en maatschappelijke gebeurtenissen. Het is vaak net iets verrassender dan gebruikelijk bij cartoonisten. 'Ik probeer op de juiste momenten genuanceerd te zijn'. Zijn werk is helder, subtiel en grafisch prachtig verzo ...

In dit deel staan grappen uit de kleurenbijlagen van Amerikaanse kranten uit 1939 en 1940. Tekenaar is Bob Grant; Hubie Karp verzon de meeste moppen. ...

Het is een lastige opgave om de wijdverspreide vooroordelen over padvinders op humoristische wijze nieuw leven in te blazen. Hallie Lama doet een poging en beroept zich nadrukkelijk op zijn onwetendheid inzake scouting. Hij weet daardoor de welbekende clichébeelden in een eigentijds jasje te gieten, ...

Bij de serie Coma was het gewoon mooi, bij Kaamelott heette het karikaturaal maar wat een lelijke koppen tekent Dupré in deze reeks. Ook het politieverhaal is flinterdun. Snel een punt zetten achter deze reeks. ...

Alweer elfde album van deze leuke kinderserie van Charel Cambré. Jammer alleen dat de lange verhalen maar 30 pagina’s kort zijn. ...

Ook Groep W, het concern van Largo Winch, ontkomt niet aan de economische crisis. Extra vervelend is dat er forse sommen geld van de lopende rekening verdwijnen. Largo onderneemt actie in een nieuw wervelend avontuur. De strip heeft zeker geen last van een dip. ...

Eerste deel van een geen-woorden-maar-daden sciencefiction-verhaal over de door gedrochten belegerde veste Medina. Alien ontmoet Stormtroopers in schetsmatig getekende, elkaar snel afwisselende scènes. Zal de mensheid overleven? ...

Beetje slordig: de titel heeft last van de spatieziekte en is een mix van Engels/Nederlands (het is Zero tolerance of Nultolerantie, of desnoods Zerotolerantie). De serienaam in het colofon van het boek luidt, wat logischer is want vertaald, ineens Metronoom. Een metronoom is een instrument om een t ...

Motorstrip uit de Franse Bamboo-stal. Tekenaar Bloz hanteert een vlotte stijl. De grappen van Richez en Cazenove zijn ook voor een niet-motorliefhebber goed te pruimen. ...

Rome brandt als een fakkel. De prachtige tekeningen van Philippe Delaby laten de ontreddering en doodsangst van de bevolking vanuit alle standpunten zien. Het album is voorzien van een interessant begrippenapparaat. ...