In een diepzeestation, de ‘Physalia’ zijn militairen en burgergeologen gestationeerd. Er is een geheime missie gaande waarbij de geologen niet op de hoogte zijn van het doel en de risico's. Het houdt ieder geval verband met een gezonken vrachtschip. De spanning tussen de twee groepen is om te snijden. De voornaamste geologen zijn Nando McRae, Kitty Moore en Zarko Stojakovic, collega’s én vrienden (Nando en Kitty krijgen ook een relatie). De labiele Nando moet om de haverklap bij de zielenknijper langs om over zijn onverwerkte verleden te praten. De relatie met zijn vader, zijn onvruchtbaarheid en een huwelijk dat op de klippen liep, krijgen veel aandacht. Zo’n persoon is bij voorbaat ongeschikt om onder stress te werken. Dat blijkt dan ook als hij erin wordt geluisd en getuige wordt van een moord. Zo nu en dan legt een militair het loodje. Toch krijgt Nando een belangrijk aandeel in het ondersteunen van de militaire operatie. De spanning is constant voelbaar in zo’n claustrofobische omgeving. Het tekenwerk is puik in orde. Tussen 2000 en 2006 hebben zowel Vincent Mallié als Joël Parnotte het verhaal geschreven en getekend; dat komt zelden voor.
Met De aquanauten Integraal is wederom een eerder onafgemaakte stripserie in Nederlandse vertaling voor het eerst op de markt gekomen. Talent heeft destijds slechts drie delen van De aquanauten uitgebracht. Aangezien er in het Frans een integraal van is uitgebracht, leek het Tzooz (Lauwert) een goed idee om de volledige vijf delen uit te brengen en te vertalen. Jammer alleen dat de uitgeverij het met de vertaling nog niet eerder zo bont heeft gemaakt als nu. Op bijna elke bladzijde is tekstueel wel iets aan te merken en dat maakte de uitgave nagenoeg onleesbaar. Zinnen lopen niet lekker en woorden die niet in het Nederlands bestaan, maar uit het Frans zelf zijn verzonnen, zoals dynamiteurs. Of woorden die de plank totaal misslaan en een hele andere betekenis hebben, zoals het woord objectief. Er wordt totaal niet aangevoeld of de zinnen passen in de context en door de personages gezegd kunnen worden. Het is geen hedendaagse spreektaal. Zo komt het woord recupereren een paar keer terug. Ooit weleens iemand dat horen zeggen in een gesprek?
Over de vertalingen van deze uitgeverij is vaker geklaagd. Onbegrijpelijk en jammer dat zij veel tijd en geld steekt in het uitbrengen van een goed verzorgd album, maar met de vertaling zo onzorgvuldig omgaat.