Al sinds eind jaren tachtig publiceert Guillaume Sorel met enige regelmaat strips in de traditie van de 'weird fiction'. Wat dat betreft was hij de golf van populariteit die het werk van Lovecraft, Machen, Blackwood en anderen in de afgelopen twintig jaar heeft overspoeld niet alleen ruimschoots voor, hij heeft er in Europa ook een bijdrage aan geleverd. Met Deryn Du voegt Sorel een prachtig werk toe aan zijn al indrukwekkende oeuvre. Net als de andere werken van Sorel kleurt deze strip binnen de lijnen van het genre van de weird fiction: een afgelegen dorpje aan de kunst, grote zeewezens, mysterieuze sterfgevallen en een wat wereldvreemde hoofdpersoon die op een dikwijls fatale ontdekkingstocht uitgaat.
Tot zover geen verrassingen, maar het meesterschap toont zich in de manier waarop Sorel in staat is telkens zowel te veel als te weinig te laten zien. Net als bij alle andere horror is de angst meestal minder op het moment dat het monster vol in beeld wordt gebracht. De echte kunst van horror zit hem dan ook in het activeren van de fantasie van het publiek, waardoor dikwijls een schrikwekkender beeld wordt gegenereerd dan de auteur zelf had kunnen maken. Deryn Du is zodoende een masterclass van horror in stripvorm die zowel liefhebbers van als beginners aan het genre maar beter niet over kunnen slaan.