De oude Grieken wisten het al: er is meer leven in het heelal dan alleen op aarde. Dat bewijzen was en is nog steeds lastig. De ontdekking van een nieuwe exo-planeet, een planeet die op de aarde lijkt maar draait om een andere ster dan onze zon, is altijd groot nieuws. En zeker als daar micro-organismes zouden kunnen leven. Tom, een jonge stripliefhebber, reist na een nieuwe ontdekking met zijn moeder, met een hoge functie bij Nasa, in een Volkswagenbusje door Amerika. Onderweg bezoeken ze voor het kosmosonderzoek belangrijke plaatsen. Zijn moeder vertelt over mogelijke ufo’s bij Roswell en over het wow-effect na ontvangst van een lang radiosignaal. Dat zijn speculaties, net als de gedachte dat er mogelijk bijzondere levensvormen waren in het zoutmeer Mono. Feit is dat de radiotelescopen van Seti sinds 1960 in de ruimte speuren naar signalen van intelligentie. Tom leert welke filosofen en onderzoekers er theoretiseerden over leven op andere planeten. Vaak werden die uitgelachen. Niet zelden eindigden zij en hun publicaties op de brandstapel. In de proloog van Exovida ontdekt Tom een antieke strip van een anonieme tekenaar. In Via Dexo maken de astronauten Alan en Virgil (namen die ook de Thunderbirds-piloten hadden) een maanreis. Ze beleven avonturen en vragen zich af of het leven op aarde misschien wel op Mars is ontstaan. Het reisverhaal van Tom en zijn moeder wordt onderbroken door Via Dexo-vondsten. Tom, striptekenaar in de dop, droomt weg en ‘ontmoet’ spraakmakende (overleden) onderzoekers.
Exovida is een degelijk verhaal over de historie van onderzoek naar buitenaards leven. Wetenschapsjournalist Govert Schilling schreef de tekst, illustrator Adriaan Bijloo verzorgde het artwork. Het dikke boek staat vol feiten en wetenswaardigheden. Daarnaast speculeert Schilling over parallelle werelden. Bijloo tekent in de stijl van Hergé, maar Exovida is eerder een geïllustreerd verhaal dan een strip of graphic novel.