Robert Johnson zou zijn ziel aan de duivel hebben verkocht op een kruispunt. In ruil hiervoor werd hij een virtuoze gitarist. Hierdoor geïnspireerd schreef Kristof Berte dit verhaal. Het draait om de jonge bluesgitarist Bobby Mukendi. Die een pact sluit met ene Barlow en zo een weergaloos muzikant wordt. Tijdens een optreden wordt Bobby onwel. Uiteraard zijn Suske en Wiske hiervan getuigen en gaan zij achter de waarheid aan.
Het onderwerp is best interessant en levert een aardige strip op. Opvallend is wel dat Amoras steeds meer op de doorsnee Suske en Wiske-verhalen gaat lijken. De volwassenondertoon en gelaagde verhalen zijn verleden tijd. Het heeft niets extra’s. Wat overblijft zijn de tekeningen van Charel Cambré (waarbij Romano Molenaar één van de inkters van dienst is), die nog altijd prima zijn. Maar met de teloorgang van de échte serie en dit huidige Amoras-niveau zou men bij Standaard zich wel achter de oren moeten krabben.