Met Oro Maldito, het negentiende deel van Durango, waarin het draait om een goudschat van de conquistadores, bewijst Swolfs dat zijn iconische revolverheld nog steeds kruit in de loop heeft, maar ook dat de formule kraakt. De sfeer is vertrouwd: gortdroge landschappen, zwijgzame blikken en plotse uitbarstingen van geweld. Met Iko aan de tekentafel ontbreekt het niet aan precisie, maar oogt het ook bijna té gepolijst, alsof het gevaar nooit echt kan ontsporen. Oro Maldito is degelijk vakmanschap, maar mist de rauwe urgentie.