Het idee van de reeks Man van het jaar was om de naamlozen, die een rol in de geschiedenis hebben gespeeld, een gezicht en vooral een naam te geven om zo een ‘Man van het jaar’ te worden die je niet snel zal vergeten.
Met dit negentiende album uit de reeks hebben de Nederlandse vertalingen de originele Franse uitgaven bijgebeend. Het is meteen ook het laatste deel van de gehele reeks die enkele goede (1888 - De echte Jack The Ripper, 1431 - De man die Jeanne d’Arc verraadde, 1894 - De man die schuld heeft aan de Dreyfus-affaire) tot zeer goede (1967 - De man die Che Guevara doodde, 1848 - De man die het Communistisch Manifest uitgaf, 1989 - De onbekende op het Tiananmenplein) albums hebben opgeleverd.
De man met het ijzeren masker is een meermaals verfilmd verhaal waarvan de film uit 1998 met Leonardo DiCaprio en John Malkovich de meest gekende is. Het is een sequel op de gekende avonturen van de drie (eigenlijk vier) Musketiers, maar in dit verhaal is er geen spoor te vinden van D’Artagnan, Athos, Porthos of Aramis, laat staan van Milady, Constance de Bonancieux of Lodewijk XIV.
Er zijn veel theorieën over de ware identiteit van de meest geheime gevangene van het koninkrijk Frankrijk, de man 'wiens naam niet wordt uitgesproken'. De focus in 1687 ligt hier vooral - zoals de ondertitel al aangeeft - op de cipier Bénigne Dauvergne de Saint-Mars.
Hij is een voormalig musketier, gierig, manipulatief en niet te vertrouwen. Hij wordt benoemd tot commandant van het fort van Pignerol en later tot hoofd van de gevangenissen van Exilles en de Bastille. De tekeningen van Vladimir Aleksic en het scenario van Antoinette de Lorniéres stijgen boven het gemiddelde uit en geven goed de sfeer weer van de periode waarin het verhaal zich afspeelt. Mooi einde van een knappe reeks.