Rebetissa (Het tegengif) is het langverwachte vervolg op Rébétiko, de graphic novel die Fransman David Prudhomme uitbracht in 2011. Net als het oude deel draait Rebetissa om traditionele muziek en fascistische onderdrukking in het Griekenland van de jaren dertig van de vorige eeuw. We zijn getuige van het dilemma van enkele zangeressen en een handjevol muzikanten: durven zij hun rebetika-liederen te spelen nu deze blend van Griekse en oosterse klanken is verboden door dictator Ionnis Metaxas? De kroegbazin, met de trekjes van een madam, eist een aangepast repertoire omdat anders sluiting dreigt. Gaan de muzikanten voor hun principes of kiezen ze eieren voor hun geld?
In een uitvoerig verhaal met sfeervolle graphics vol details neemt Prudhomme ons mee naar de steegjes en pleinen van havenstad Piraeus. Daar haalt de zon overdag het tempo uit de mensen en brengt de duisternis bewoners 's avonds samen voor muziek en dans. Het tempo in het verhaal is laag; er is veel beeld voor weinig gebeurtenissen. Daar moet je van houden. De dialogen zijn soms vurig, waarbij twijfels en tegenstellingen mooi worden uitvergroot. Op andere momenten spreken de beelden juist meer dan er woorden nodig zijn.
Rebetissa biedt een inkijkje in roerige Griekse tijden en de uitdagingen voor het onderdrukte deel van het volk, al dan niet afkomstig vanuit andere regio's. Prudhomme toont zijn liefde voor het rebetika-lied en weet bovendien de tijdgeest van die getroebleerde maatschappij goed te vangen. Een duistere episode, een sprankje hoop en misschien meer overeenkomsten met onze huidige tijd dan je in eerste instantie zou verwachten.
Naast Rebetissa en Rébétiko schreef David Prudhomme (1969) onder meer La traversée du Louvre ('De oversteek van het Louvre') en Leve de branding!