Wat is het verhaal achter de kunstbloem in het atelier van Piet Mondriaan, te zien op een zwart/wit-foto boven de tekentafel van zowel scenarioschrijver Jean-Philippe Peyraud als tekenaar Antonio Lapone? Het Frans-Italiaanse duo komt met een mooi gestileerd verhaal waarin we Mondriaan niet alleen zien als meester van abstracte geometrie met zwarte lijnen en vlakken wit en primaire kleuren. Hij oogt misschien wat stijfjes, maar als hij niet schildert vermaakt hij zich al dansend op jazz en Charleston in het Parijse avondleven. Een speciale band ontwikkelt hij met Francine, danseres en weduwe die hij in de stad leert kennen. De combinatie van haar zorgzaamheid en onbegrip voor zijn abstracte schilderkunst zijn het recept van een bloemrijke klik.
Payraud en Lapone zetten een fraai staaltje contrastwerk neer in deze strip. Met efficiënte pennenstreken en slim kleurgebruik creëren ze de sfeer die hoort bij het Parijs van rond de Eerste Wereldoorlog. De terrasjes en danscafés die zijn gevuld alsof er niks aan de hand is in de wereld. Het abstracte van Mondriaans meesterwerken dat naadloos overloopt in zwierig vertier met mooie muziek en dito gezelschap. De duisternis en regen die zich vermengen met de basiskleuren waarmee de schilder wereldfaam verwierf. En dus die bloem, een teken van genegenheid waarvoor hij ongevoelig lijkt. Hij moet en zal immers schilderen.
Lapone (1970) verwierf in 2002 bekendheid door zijn portfolio Girl Atomik en Club Colonial; in Nederland kennen we hem van de eveneens bij Hum verschenen strip Gentlemind. Payraud (1969) stond in 1994 aan de wieg van het schrijverscollectief The Illustratie Comedy en schreef onder meer Le désespoir du singe ('Wanhoop van de aap') en Rocking chair.
De bloem in het atelier van Mondriaan is het tweede werk in korte tijd over deze baanbrekende schilder. In 2024 verscheen de getekende biografie Mondriaan - Een betere wereld, een lijvig boekwerk vol verve gemaakt door striptekenaar en designer Erik de Graaf.