In Alles hangt samen, het zesde deel over de avonturen van het avant-gardistische ensemble rond Pola Kazoni, waar het eeuwig 1913 is, krijgt de mislukte schrijver F. Caroussel een ‘permanente liaison’ met de mysterieuze en cynische Jynia Ampersand, waarna zij samen vertrekken voor een luizenbaantje bij het weerstation Locus Solus in de Geheime Bergen. Op deze geïsoleerde plek nemen zij een nieuwe hobby op – archeologie – en ontvangen gasten als Pola en haar geliefde Valdemar Magnetson, uitvinder en dijkpionier.
Verontrust door gebonk in de kelder maken zij een gat in de vloer van hun weerhuis dat tegelijkertijd een gat in de muur is van een voormalige weerman - Fridolin Fluijtdamp. Zo komen zij tot de ontdekking dat de tijd vier richtingen kent (de lezer ook, want die moet – tijdelijk – het boek kantelen om verder te kunnen kijken en lezen).
Nauwelijks bekomen van deze verrassing raast dit verhaal van Marcel Ruijters verder met onder meer de agressieve verpleegsters van Tau, die wraak willen nemen op Jynia Ampersand omdat zij eerder brand stichtte in hun klooster, de op sterven liggende dr. T. Trugman die zichzelf door middel van ‘totale sublimatie van het Superwürmseffect’ als kloonachtige baby voorbrengt en een verslag over de opnames voor een film over reizen naar de maan. En aan het eind van deze wervelende episode wordt de inmiddels wat overrompelde lezer alvast enige veelbelovende ontwikkelingen voor het volgende deel beloofd.