Recensies

Lange animatiefilms die niet uit de Disneystudio's komen leiden een kwijnend bestaan: sommigen halen misschien nog de bioscoop, maar aangezien Disney het hele jaar de zalen volplempt met oude en nieuwe 'klassiekers', verdwijnen de meeste tekenfilms meteen in de kartonnen displays van de videoboer. Zo ook de film Balto, een productie uit de tekenfilmfabriek van Universal, die net als veel andere filmmaatschappijen gehoopt had een graantje mee te pikken van het tekenfilmsucces van marktleider Disney. Helaas flopte de film in Amerika en werd hij in Nederland nooit in de bioscopen uitgebracht.
Alle respect dus voor de videodistributeur die het heeft aangedurfd om een relatief onbekende film uit te brengen. En gelukkig maar, want Balto is beslist één van de betere (non-Disney)-animatiefilms van de laatste jaren. De film vertelt het (waargebeurde) verhaal van Balto, half-hond, half-wolf, een sledehond uit het plaatsje Nome in Alaska. Door de strenge winter is er een tekort aan penicilline voor de zieken in het dorp en Balto toont zich een ware held door als sledehond het medicijn te gaan halen. Natuurlijk is de reis niet zonder gevaren: zijn concurrent saboteert de zoektocht en het grillige, koude landschap heeft menig verrassing in petto.
Natuurlijk zitten in deze tekenfilm ook weer de bekende Disney-ingrediënten: grappige knuffelbeesten voor de kleinsten, een lollige gans voor de bevrijdende lach, de identiteitsproblemen van de hoofdpersoon en de love interest op de achtergrond, maar dat mag de pret niet drukken. De films van Don Bluth zijn door deze afgezaagde formule-aanpak al jaren onverteerbaar, Balto blijft overeind als spannende on-the-road-movie, met fraaie effecten, uitstekende animatie en een verdienstelijke soundtrack. Daan Jippes tekende bovendien als storyboard supervisor en Rob Stevenhagen nam Jenna, Balto's vriendinnetje als supervising animator voor z'n rekening.