Recensies

Dat honderd jaar beeldverhaal geen enkele waarborg is voor een kwalitatief hoogwaardige nieuwe stripreeks bewijst Zwavel en vlees, de eersteling van de serie Roodhaar, op overtuigende wijze. Het warrige scenario van Tarvel wordt bevolkt door middeleeuwse karikaturen, figuren van bordkarton zonder enige psychologische duiding. In een jachtig verhaaltempo voeren rollende hoofden, oversekste kasteelheren en zwarte magie de boventoon.
Tekenaar Tarvel heeft in potentie kwaliteit genoeg maar zijn pagina-indelingen zijn dermate onrustig en afgeraffeld dat deze de strip nog rommeliger maken. Om het geheel te complementeren heeft ook de uitgever een duit in het zakje gedaan. Het begint al op de omslag waar de scenarist verkeerd benoemd wordt, gaat voort met een gebrekkige vertaling om op de achterflap te vermelden dat Roodhaar door de Inquisitie vervolgd wordt, verketterd wordt als een heks om te concluderen dat 'dit het vreselijk lot is van een onschuldig zigeunermeisje'. De Inquisitie speelt in het verhaal echter geen enkele rol, verkettering is nogal logisch omdat Roodhaar een praktiserende heks is terwijl haar zigeunerachtergrond nergens ter sprake komt.
Naast deze minpunten is het verhaal uitgerust met een wel heel bescheiden verhaallijntje. We schrijven 1317, de duistere Middeleeuwen. Op het Franse platteland voert de ouderloze, 16-jarige Florie Maujour met haar zusje Berengere de harde strijd om het bestaan. Ze wordt vanwege haar rode haardos door de dorpelingen beschouwd als een satanskind. Door haar vermeende pact met de duivel is Florie - die overigens nimmer Roodhaar wordt genoemd zoals de titel van de reeks doet suggereren - een paria die uitsluitend troost kan vinden bij de houthakker Garin. Deze spierklomp is de traditionele ruwe bolster met het kleine hartje. Kwade genius in de vertelling is ene Baron Thibaud de Mortepierre. Op een winterse dag schaakt deze tiran Berengere en laat haar man Nicolas ophangen. Bij haar pogingen om zuslief te bevrijden komen heksenpraktijken, want onze rode furie is wel degelijk een toverkol, goed van pas. Toch moeten Florie en Garin het kasteel onverrichterzake verlaten.
In hun zoektocht naar Berengere in het bijzonder en onrecht in het algemeen verdwijnen onze helden vervolgens achter de horizon. Het is waarschijnlijk maar het beste voor een ieder dat ze achter deze horizon voorgoed verdwalen.