Recensies

Zes jaar na het verschijnen van het eerste deel van Tako, volgt dan nu deel twee. Tako speelde zich af in de 16e eeuw op een klein Japans eilandje. Hierin zagen we een oude, blinde krijgsheer, niet bepaald te benijden om zijn drie dochters. De middelste verdronk, de jongste stak zich dood en de oudste verloor haar verstand. Opgesloten in een houten kooi ziet deze oudste dochter jaren later, in Ama, hoe haar nakomelingen zich verder in het verderf storten.
Haar dochter keert na een verblijf in de grote stad terug naar haar geboortehuis. Op het eiland verdienen de vrouwen de kost als ama, parelduiksters. De verhoudingen op het eiland worden danig verstoord om de genotzuchtige dochter te behagen. Zij blijkt in ieder geval in wreedheid en de manier waarop ze mensen gebruikt, een evenbeeld van haar moeder te zijn.
Het tekenwerk is van de hand van Marc Michetz, die ook de serie Kogaratsu vormgeeft. Michetz weet een ideale combinatie te vinden tussen het striptekenen en de klassieke Japanse prentkunst. Zo behoort naar mijn mening een strip over het oude Japan eruit te zien. De inkleuring is uitermate stemmig. Het kent een zekere mate van soberheid, en heeft niets uitbundigs of schreeuwerigs.
Yann levert met een zeer onderhoudend verhaal de basis voor een wederom zeer geslaagde samenwerking. Hij werkt in Ama de verhoudingen in het feodale Japan verder uit. Kregen we in Tako inzicht in de ingewikkelde wijze van omgang tussen de heersende samoerai-klasse, in Ama wordt de macht van de hogere klasse en het machtsmisbruik over het gewone Japanse volk op treffende wijze neergezet.