Hebben wij als Nederlanders vertrouwen in de billijkheid van onze rechtspraak? Vermoedelijk wel. De rechter staat, zoals het hoort, boven politieke en sociale tegenstellingen en velt een onpartijdig oordeel, maar uiteraard is niets menselijks hem vreemd. De naamloze rechter van Mr Jesse van Muylwijck (de titel wordt steevast vermeld. een zelfde running gag als het nadrukkelijk uitgesproken leesteken in de schrijversnaam A-punt-Moonen) is in dat opzicht een typisch Nederlandse rechter of beter: een rake typering van de manier waarop de Nederlanders tegen hun rechters aankijken. De rechter is soms enigzins verstrooid en zonderling, maar alom gerespecteerd. Een brave man, die ongetwijfeld wel eens zal oversteken voordat het voetgangerslicht op groen staat. Hij wordt omringd door een overzichtelijk aantal bijfiguren, waaronder een wat barse, humorloze officier van justitie en een arrogante gladjanus van een advocaat. Verkeerd verweer is de tweede bundeling van dagstroken, die eerder in meerdere provinciale kranten verschenen. Van Muylwijck, naast auteur ook uitgever van De rechter, bewijst dat hij zijn vorm gevonden heeft: milde witte-boorden humor, met beperkte middelen adequaat in beeld gebracht en met een hoog gemiddelde aan geslaagde grappen.