Recensies

Jacques Tardi heeft iets met het Parijs van de jaren '50. En met de policier noir. In 1981 resulteerde dit in Griffu, op scenario van J.P. Manchette. Later ging hij een aantal boeken van Léo Malet bewerken. In 1943 schiep Malet het personage Nestor Burma. Van deze 'hard boiled detective' verstripte Tardi Sluiers over de Pont de Tolbiac, 120, Rue de la Gare (2 delen) en Een kater vol lood. Onlangs verscheen Oorlog op de achtbaan. We mogen aannemen dat dit het laatste avontuur van Nestor Burma zal zijn, want tijdens de voorpublicatie in (A suivre) overleed Léo Malet op 87-jarige leeftijd. Wat mij betreft horen Tardi's bewerkingen tot het beste wat de strip te bieden heeft. Als geen ander weet hij met zijn decors de naargeestige sfeer van de banlieu op te roepen. Gekoppeld aan een doorwrocht intrige en ongekunstelde personages levert dat fascinerende thrillers op. Helaas vond ik Oorlog op de achtbaan wat minder beklemmend dan zijn voorgangers.
Als Burma een leuk meisje op de kermis wil versieren, volgt hij haar tot in de achtbaan. Tijdens de rit wordt Burma plots belaagd door een onbekende die hem overboord wil kieperen. Hoe zit dat? Het spoor voert langs kermisklanten, beatniks en wijnkopers.
Waarschijnlijk heeft Tardi ditmaal niet de gelukkigste keuze gemaakt uit Malets omvangrijke oeuvre. Hij heeft ongewoon veel tekst nodig om het grillige en gecompliceerde plot in vijftig pagina's te persen en nog loopt het niet helemaal lekker. Bovendien zijn door de grote tekstballonnen de decors vaak grotendeels weggevallen en juist daarin zit een belangrijk sfeerbepalend element.
Hoewel naar mijn smaak Oorlog op de achtbaan niet het beste avontuur van Nestor Burma is, steekt het album nog met kop en schouders boven de gemiddelde detective uit. Tardi's talent is zo groot dat hij zich hier en daar wel een los steekje kan permitteren om toch nog tot een alleszins aanvaardbaar resultaat te komen.