Recensies

De Europese strip is commercieel al jaren op zijn retour. Om uit de malaise te komen grijpen uitgeverijen porno en manga aan. Helaas leveren die geen gouden bergen op. Hooguit uitstel van executie. Nieuw bloed komt nauwelijks aan de bak. De grootste investeringen in de strip lijken uit de francofone hoek te komen. Hebben de uitgeverijen daar meer lef (en poen) of is er meer talent voorhanden? Ze proberen het in ieder geval en dat is lovenswaardig.
Talent brengt een vertaalde versie van de oorspronkelijk bij uitgeverij Glénat verschenen strip Carnivoren. Bij een eerste kennismaking oogt de strip interessant. In een oogopslag is duidelijk te zien wat er op de pagina's gebeurt. Spannende scènes, filmisch camerawerk en dynamisch weergegeven actie die zich afspeelt tegen goed gedocumenteerde decors. Kortom, daar is allemaal niets mis mee. Maar waar het bij het tekenwerk niet aan talent ontbeert, gaat de strip inhoudelijk op zijn bek.
Het verhaal draait om een serum, ADR, dat de mens bovenmenselijke krachten geeft. Ene Jason Blake die onder invloed van het ADR is, ontwikkelt megalomane trekken en is uit op wereldheerschappij. De enige die hem daarbij in de weg zou kunnen staan is de zoon van de uitvinder van de vloeistof, Terry Kotchensky. Omdat zijn vader zichzelf had geïnjecteerd met ADR toen hij zijn zoon verwekte, is Terry net als Blake een mutant. Er ontspint zich een kat- en muisspel in de krochten van New York met veel wapengekletter en special effects. Helaas is Terry niet opgewassen tegen Blake en ondergaat hij aan het eind van deel 1 een onvrijwillige versmelting met Blake tot een monsterlijk wezen.
In deel 2 komen de 'redders van de mensheid' in actie. Xiao is een telepatisch begaafde jongeman die een kruistocht onderneemt tegen Blake die inmidddels enorme hordes opstandelingen om zich heen verzameld heeft om de Amerikaanse heersers ten val te brengen. Maar wat Blake niet weet is dat de autoriteiten zichzelf ook geïnjecteerd hebben met ADR. Zij waren immers de opdrachtgevers om het kwalijke goedje te ontwikkelen.
Waar Carnivoren visueel zeker een belofte voor de toekomst inhoudt is er op het scenario veel aan te merken. Schrijver Wacquet heeft zich bij het maken van dit verhaal duidelijk laten inspireren door Amerikaanse films en comics. Stunts, (auto)achtervolgingen, ontploffingen, massascènes, geweld, noem maar op; het komt er allemaal in voor en oogt behoorlijk spectaculair. Hij is daarbij wel vergeten om het verhaal goed op te bouwen en enige diepgang mee te geven. Bovendien ademt het een knulligheid en hoogdravendheid uit die enkel van de hand van een beginnend scenarist kunnen zijn. Waar teksten spanning moeten wekken, komen ze eerder hol en ongeloofwaardig over. Het gegeven is veel te hoog gegrepen en bijzonder slecht uitgewerkt.
In plaats van dit verhaal met zijn apocalyptische omvang had de scenarist beter een 'klein', persoonlijker verhaal kunnen maken waarin hij zich beter had kunnen bekwamen in de schrijfkunst. Maar dat kun je hem niet verwijten want dat reken ik tot het takenpakket van de uitgever. Die behoort zijn auteurs te begeleiden en te behoeden voor dit soort misgrepen. Wil de strip zich staande houden in een markt waar kopers worden bestookt met allerhande koopwaar, dan moeten er hoogwaardige producten worden geleverd die kunnen concurreren met televisie, computer en wat dies meer zij. De tijd zal uitmaken of de stripindustrie daartoe in staat is.