Recensies

Auto-importeur Jack Foster raakt samen met zijn vriendin Lyne tijdens een verregend uitstapje verzeild bij dokter Phileas 'Boogie' Whitney, een psychiater die zich in zijn vrije tijd wijdt aan zijn hobby's: seks, drugs en rock & roll. Als boven hun hoofd een onweer losbarst, gebeuren er vreemde dingen met Jack Foster. In zijn geest reist hij terug naar de negentiende eeuwen naar een vorig leven toen hij John Wilcroft heette. Door dokter Boogie gehypnotiseerd vertelt hij dat hij voor Dock 21 staat en op zoek is naar een zekere Mary. Na zijn terugkeer in New York beginnen de gruwelijke gebeurtenissen uit het verleden die hij in hallucinaties opnieuw beleeft, al snel Jacks leven te overheersen, ten koste van zijn relatie en zijn onderneming. Maar de feiten van een eeuw terug, waarnaar hij tracht een onderzoek in te stellen, blijken ook voor het heden ingrijpende gevolgen te hebben en zonder het te weten maakt Jack machtige vijanden.
In Dock 21 is, net als in Largo Winch, een erfeniskwestie het voornaamste bestanddeel van de plot. Vooral het eerste deel is door de introductie van bovennatuurlijke elementen en de verrassende afwisseling van heden en verleden een veelbelovend verhaal dat in het tweede deel echter nauwelijks enige ontwikkeling kent. Jack wordt weliswaar in een psychiatrische inrichting opgesloten en door dokter Boogie daaruit bevrijd, maar aan het einde van deel twee is hij (en met hem de lezer) nauwelijks meer te weten gekomen.
Rodolphe lijkt makkelijk toegegeven te hebben aan de neiging van veel scenarioschrijvers om, nadat de hoofdlijnen van het verhaal zijn uitgezet, te gaan freewheelen door neven-invallen uit te werken, grappen of vondsten te herhalen en scènes onnodig te rekken. Als dat gebeurt wegen de zwakke punten van de reeks zwaarder door, zoals in Dock 21 het kleurloze uiterlijk van de hoofdpersoon naast de ongeloofwaardige karikatuur van dokter Boogie. Hebben we inderdaad te maken met een spannende nieuwe reeks, zoals het eerste deel deed vermoeden, of is het toch weer de zoveelste Franse strip die de ene zijweg na de andere inslaat, op weg naar een ontknoping die met elk album verder weg lijkt? Deel 3 zal het uitwijzen.
[2: !!!