Recensies

Willy Linthout en Urbanus houden wel van een experimentje. Na het vijftigste deel van Urbanus, dat in de vorm van een fotostrip was gegoten, vonden ze het nu tijd voor een samenwerkingsproject met één der andere groten van het Vlaamse beeldverhaal, Merho. Het resultaat: Kiekebanus, een ontmoeting tussen de reguliere vedetten van beide strips. Beide tekenaars hebben hun eigen figuren voor hun rekening genomen, en de decors naar rato verdeeld, met als resultaat dat vrijwel elk plaatje in dit album door twee paar handen is gegaan. Dat zal heel wat overleg hebben gekost.
In het album komen de beide families met elkaar in aanraking als de Kiekeboes een advertentie voor een vakantie-huizenruil plaatsen, en Urbanus denkt dat hij Fanny erbij geleverd krijgt. De ruil blijkt voor niemand echt voordelig, vooral als Fanny ontvoerd wordt (door de vaste schurken van beide strips, die eveneens zijn gaan samenwerken). Hun opdrachtgever blijkt Dré Driegdraad te zijn, een dolgedraaide stripliefhebber, die stripfiguren-op-sterk-water verzamelt en zichzelf door een plastisch chirurg tot stripfiguur heeft laten ombouwen, zijn linkerhelft in een andere tekenstijl dan zijn rechter. Hij wordt dan ook door beide tekenaars vormgegeven, tot en met de tekstballonnen aan toe, waarvan de linker- en rechterhelft verschillende handschriften verraden. Het verhaal heeft twee slotpagina's, waaruit de lezer mag kiezen, al naar gelang waar de sympathie naar uitgaat, naar Kiekeboe of naar Urbanus.
Ondanks deze aardige vondsten maakt dit project wel goed zichtbaar hoezeer beide stripseries een formule-karakter hebben. Het verhaal zou in beide reeksen niet misstaan, en het effect van twee tekenstijlen-in-één-strip is een stuk minder spectaculair dan je zou verwachten. Veel punten voor inspanning, maar weinig voor het resultaat. In België zal het wel een instant-kassucces zijn, want het album mag in beide stripseries niet ontbreken.