Het komt te vaak voor dat een schrijver denkt dat een scenario voor een fantasystrip eenvoudig te maken is, zolang hij maar een boek als In de ban van de ring of Karel ende Elegast op zijn nachtkastje heeft liggen. Of dat een fantasyscenario al acceptabel is, zo lang hij het maar ingewikkeld maakt met een portie vreemde wezens, een krop integere helden en een roedel bizarre landschappen. Daarom is het zo fijn als af en toe een verlichte geest het lef heeft om zelf creatief te zijn, om niet uit te zijn op een makkelijk succes en de durf heeft iets te maken dat wellicht geen commercieel succes zal worden, maar wel authentiek is en bovenal een ander thema heeft dan een zoveelste zoektocht.
Mathieu Gallié is niet zo'n scenarist. Hij laat zijn hoofdpersoon Benjamin vertrekken naar een kermisstad om een vlinder te vinden. In die stad zijn kinderen niet welkom met als gevolg dat de jonge held wrede clowns achter zich aan krijgt en in levensgevaarlijke situaties verzeild raakt. Het concept van de kermisstad is leuk gevonden door Gallié. Dat Benjamin daar naar toe moet om iets te vinden is daarentegen behoorlijk afgezaagd. En dat de stad als excuus wordt opgevoerd om weer allerlei eigenaardige bewoners te introduceren is buitengewoon flauw. De stad lijkt eerder op een vertelmiddel dan een logische decor. Gallié melkt hem uit om steeds weer iets nieuws te introduceren terwijl het verhaal stagneert.
Jean-Baptiste Andreae heeft prachtig vorm gegeven aan Galliés concept van de kermisstad. Hij weet te imponeren met zelfverzekerde, overtuigende realistische tekeningen, subtiel kleurgebruik en mooie camera-standpunten. Hij blijkt een veelzijdig artiest die er redelijk in slaagt de clichématige aspecten van het scenario te verbloemen door zich vooral op de mooie vondsten erin te werpen. Andreae maakt de kermisstad onvergetelijk en de karakters sterker dan ze in feite zijn. Daardoor steekt het album al met al nog nèt boven de middelmaat uit.