Recensies

Het medium strip is verwant aan allerlei andere media; aan de fotografie bijvoorbeeld of aan de literatuur. De meest hechte banden onderhoudt de strip echter met de film: niet voor niets mogen de storyboards van films soms gerust een stripverhaal heten. Soms inspireren filmmakers zich op een strip; veel vaker is het omgekeerde het geval. Corteggiani en Suro bijvoorbeeld hebben een stripverhaal gemaakt over de wederwaardigheden van 'Sundance Kid'. Nu denken de meeste mensen daarbij meteen aan de film Butch Cassidy and the Sundance Kid, Paul Newman, Raindrops keep falling on my head en Robert Redford in zijn jonge jaren. De strip Sundance lijkt echter nauwelijks op deze film. Niet alleen is het verhaal anders, ook de spanning, humor en andere dingen die de film zo succesvol maakten zijn afwezig. Meer dan op deze Amerikaanse film lijkt Sundance geïnspireerd op de Italiaanse spaghettiwesterns. Nu denken de meeste mensen daarbij meteen aan de films van Sergio Leone: Once upon a time in the west, The good, the bad and the ugly en Clint Eastwood in zijn jonge jaren. Maar er zijn indertijd tientallen spaghettiwesterns gemaakt waarvan de meeste nauwelijks meer om aan te zien zijn: beroerd geacteerde standaardverhaaltjes. Op die films nu lijkt Sundance: een beroerd getekend standaardverhaaltje. 'Lijkt op', want zeggen dat deze strip ergens door geïnspireerd is, zou betekenen dat er inspiratie aan te pas gekomen zou zijn en die indruk wekt dit volkomen overbodige broddelwerkje geen moment.