Recensies

Het verhaal begint met een spectaculaire aanslag van een vrouwelijke cyborg op een handelsattaché. In kleur. Vervolgens zien wij hoe zij - haar naam blijkt Kusanagi te zijn - een team van commando-achtige strijders om zich heen heeft. In kleur. Dan wordt het geheel, zonder dat het verhaal daar aanleiding toe geeft, zwart/wit. En dan nog wel een vies soort zwart/wit met vlekkerige rasters. Raar is dat.
Het is niet alleen het wegvallen van de kleur die de laatste 32 pagina's minder boeiend maken. Waar in het begin het verhaal nog redelijk te volgen is, daar wordt in het tweede gedeelte een moeilijk te doorgronden aanval gedaan op een opleidingsinstituut, opgezet door al even onbevattelijke politieke krachten die achter de schermen aan de touwtjes trekken. De talloze voetnoten - vaak misplaatst en allesbehalve verhelderend - maken het geheel er niet duidelijker op. Ondanks deze belangrijke minpunten is The ghost in the shell een redelijk boeiend boek.
De kracht van deze manga ligt vooral in de wereld die wordt neergezet. Karakteristieke elementen van de manga zijn samengevoegd met ideeën uit de cyberpunk waardoor het akelige toekomstbeeld is ontstaan van een gewelddadige, totalitaire schijndemocratie waarbinnen de computertechnologie een cruciale rol speelt. Kunstmatige intelligenties beschikken over autonoom groeiende chips en zijn in staat emoties te voelen waardoor de grote vraag opkomt of ze beschikken over een ziel. Ondertussen studeren kinderen niet meer in de klassieke zin van het woord. In plaats daarvan worden hun hersenen overbelast met allerlei data die elektronisch wordt ingebracht.
Zo weet maker Masamune Shirow beter dan in andere manga's aan enkele belangrijke vragen over de moderne technologie vorm te geven. En dat is het interessante aan The ghost in the shell.