Recensies

In de jaren zeventig werd de stripwereld verblijd met een reeks striptekenaressen, voortkomend uit de feministische golf die in staat was geëngageerdheid te mengen met de nodige relativerende humor. Lichtend voorbeeld was Claire Bretécher. Met niet aflatend cynisme bekritiseerde zij haar seksegenoten en hun opponenten, de mannen. Na Bretécher cum suis werd het op het vrouwelijk stripfront erg stil, alleen Erika Raven meldde zich.
Florence Cestac komt dan ook als een geschenk uit de hemel. Hier is eindelijk weer zo'n stripalbum met humor om te lachen. Alle stereotiepen over het leven tussen man en vrouw worden zalig gechargeerd voor het voetlicht gebracht. De man wordt rond zijn veertigste jaar geteisterd door de penopauze. De cruciale vraag over wel of niet potent rijst dan op. Dat is voor hem reden om zijn hanigheid buiten de deur te botvieren. Hij verbrandt alle schepen achter zich en stort zich, zonder zich te bekommeren om zijn in zijn ogen verlepte echtgenote en bloedjes van kinderen, in een onzeker avontuur. Dit kommervolle bestaan wordt gezien door de ogen van zo'n bedrogen dame. Zij op haar beurt probeert haar ego in stand te houden door aan de rol te gaan met allerlei obscure types. Alle varianten komen aan bod.
Cestac heeft op een bevrijdende, maar vooral humorvolle wijze de relatieproblemen van veertigers in beeld gebracht. Haar tekenstijl is karikaturaal met waanzinnig absurde trekjes. De hoop wordt uitgesproken, dat het niet weer 20 jaar duurt voor een dergelijk goed product van een vrouwenhand verschijnt.