Recensies

Dat het Disney-label niet altijd garant staat voor tekenfilms van hoge kwaliteit wordt bewezen met mediocre voor de televisie gemaakte reeksen, als Wuzzles, Gummiberen, Talespin en Bonkers. Deze series zijn in de eerste plaats gemaakt voor kinderen. Kinderen hebben nog geen onderscheidingsvermogen zoals volwassenen dat hebben en blijkbaar rechtvaardigt dat de makers om aan deze series duidelijk minder zorg te besteden dan aan de grote bioscoopfilms. Dit is ook goed te merken aan de nasynchronisatie die van een duidelijk minder niveau is dan we de laatste jaren van Disney's lange films gewend zijn. De stemmen zijn overdreven en er wordt veel, te veel geschreeuwd.
De eerste videoband van Bonkers bevat twee op elkaar aansluitende afleveringen van de tekenfilmserie. Als de eerste aflevering begint is Bonkers nog een wereldberoemde (teken)filmster, maar als zijn producent ontdekt dat knokfilms veel beter scoren dan tekenfilms zet hij Bonkers en zijn animaatjes op straat. Bonkers is radeloos, maar wanneer hij Donaid Duck redt bij een roofoverval kan hij aan een nieuwe carrière beginnen als politieagent in Hollywood. Samen met inspecteur Lucky Piquel gaat Bonkers een team vormen dat de misdaad in Hollywood moet bestrijden.
Hun eerste opdracht is het oplossen van de ontvoering van Bonkers vroegere vriendjes. Hun speurtocht leidt naar de riolen, waar een akelig monster zijn verzameling animaatjes huisvest. Uiteraard wil hij ook Bonkers in zijn verzameling hebben. De band eindigt met een trucenduel en de onthulling dat het rioolmonster zelf geen animaat is, maar een mens.
Een goed idee kan best nog een keer gebruikt worden, hebben ze bij Disney gedacht. Bonkers in de bocht doet denken aan Who framed Roger Rabbit? Ook hier leven mensen en animaatjes samen in dezelfde wereld en heeft de schurk het op de tekenfilmwezens voorzien. Er waren meer momenten waarop ik aan Roger Rabbit moest denken. Bonkers zelf heeft iets weg van Roger Rabbit in zijn manier van doen en elasticiteit. Bonkers is een leuk figuurtje, met mogelijkheden.
Dat het desondanks niets geworden is met Bonkers is vooral een kwestie van uitwerking. De filmpjes zijn te haastig en liefdeloos geproduceerd om goed uit de verf te komen. Daardoor onderscheiden zij zich niet van de vele andere B-produkten van verschillende tekenfilmstudio's die door met name de commerciële omroepen op argeloze kijkbuiskindertjes worden gericht.