Recensies

Commissaris Loden wordt er ingeluisd. Bij een achtervolging lost hij een schot in de lucht om een verdachte tot stilstaan te brengen, maar een onbekende gebruikt dit moment om de verdachte te liquideren. Alle schuld wordt op Leo Loden zijn schouders geschoven. Hierdoor wordt hij verplicht ontslag te nemen uit het politiekorps van Marseille. Door de nood gedwongen zit er voor hem niets anders op dan een detectivebureau te beginnen. Hierbij wordt hij al gauw geholpen door zijn oompje Loco.
Zijn eerste zaak: uitzoeken wie hem dit heeft aangedaan en waarom.
In het tweede album - De sirenen van de ouwe haven - wordt Leo gecontacteerd door de manager van de plaatselijke voetbalploeg. De vriendin van de topspeler is verdwenen. Loden moet haar terug vinden, zonder dat de pers of de vrouw van de speler hierover iets te weten komen.
De achterflap zegt het al: er zijn 12 privé-detectives in Marseille, en Leo Loden is de dertiende. En dit is ook van toepassing op de verhalen en tekeningen in deze albums: dertien in een dozijn. Voorspelbare humor en bekende verhaaltjes, waarbij de bewondering van de auteur voor Maurice Tilleux (Guus Slim) niet verborgen blijft. De auteurs proberen wel, door alles zich te laten afspelen in Marseille en hier en daar verwijzingen te geven naar bekende figuren en bestaande situaties, alles een beetje levendiger en kleurrijker te maken. Maar dit belet niet dat de albums als puberaal en leeg overkomen. En dit geldt zowel voor de tekeningen als het verhaal.
Nee, geef mij maar Soda.