Recensies

Kan de dood worden overwonnen? Kan een mens onsterfelijk worden? Dit zijn vragen die al worden gesteld sinds de mens is begonnen verhalen te vertellen. In de Bijbel is al sprake van mensen die bijzonder oud worden; en het thema van de onsterfelijkheid vinden we ook terug in verschillende mythologieën en volksverhalen. Denk maar aan het Gilgamesh-epos of aan de Odyssee. Door het drinken van een magische drank behielden de Griekse goden de eeuwige jeugd. Ook de Scandinavische goden konden eeuwig leven door het eten van speciale appels.
In de literatuur is het thema onsterfelijkheid sterk verweven met de Faust-mythe die in de literatuur en de klassieke muziek regelmatig terug te vinden is (Goethe, Gounod en anderen).
In de fantastische literatuur en de science fiction van deze eeuw keert het thema regelmatig terug. Maar de mogelijkheid om langer, misschien zelfs eeuwig te leven is tegenwoordig lang zo fantastisch niet als vroeger werd aangenomen. Het is heel goed mogelijk dat de wetenschap binnen niet al te lange tijd zover komt dat het mogelijk wordt om veroudering van het lichaam tegen te gaan.
Dat is het uitgangspunt van Dallas Barr, de nieuwe stripreeks van Marvano (pseudoniem van Marc van Oppen) en Joe Haldeman, waarvan het eerste deel Dodemanshand is verschenen (met Bruno Marchand als inkleurder!).
De Faust in Dodemanshand is Julius Stileman. Stileman heeft een methode ontwikkeld om het menselijk lichaam jong te houden. Hij vraagt zijn klanten niet om hun ziel af te staan, maar zijn prijs is hoog. Alleen de rijkste mensen kunnen zich Stilemans behandeling veroorloven, die minimaal een miljoen pond kost en meestal hun hele vermogen. De behandeling moet iedere tien jaar herhaald worden anders zal de ouderdom onverbiddelijk en in versneld tempo toeslaan. Zelfs Dallas Barr, Stilemans beste vriend, ontkomt er niet aan voor de behandeling te betalen.
Barr is een man met het uiterlijk van een veertigjarige die in werkelijkheid al 134 is. Op het moment dat hij toe is aan een nieuwe verjongingsbehandeling heeft hij al zijn fortuin vergokt met pokeren (de titel Dodemanshand verwijst naar een term uit het pokerspel). Stileman maakt hiervan gebruik om Dallas Barr te chanteren. Barr krijgt zijn behandeling voor niets als hij erin slaagt om een gevaarlijke missie te voltooien. Hiervoor moet hij naar de eilandengroep Florida Keys, waar een groep opstandelingen de onafhankelijkheid heeft uitgeroepen. Dit is een probleem voor Julius Stileman want juist hier heeft hij een van zijn grootste behandelcentra. De behandeling van de paus die op dat moment in dit centrum plaatsvindt dreigt te mislukken.
Ik kan me voorstellen dat degenen die het duo Marvano/Haldeman kennen van De eeuwige oorlog teleurgesteld zijn na het lezen van Dallas Barr. Maar beide verhalen laten zich slecht met elkaar vergelijken. Tegen het thema van Dallas Barr zal niemand bezwaar hebben, maar Haldeman en Marvano kozen voor een heel andere uitwerking dan bij hun vorige samenwerking: traditioneler, luchtiger, meer Hollywood. Dallas Barr is opgezet als een stripreeks die in principe oneindig kan worden voortgezet. De hoofdpersoon in het verhaal is een held (tegen wil en dank) van een type dat we vaker in strips hebben gezien. Hij is een echte stripheld en Dodemanshand een sf-thriller waarmee gemikt wordt op een groot lezerspubliek.
In die opzet zijn Haldeman en Marvano geslaagd. De plot van Dodemanshand is helder met hier en daar een verrassing en Marvano's tekeningen zien er weer prachtig uit en die combinatie heeft een aangename avonturenstrip opgeleverd. Niet meer, maar zeker ook niet minder.