Al vanaf de eerste pagina is duidelijk dat de auteurs van plan zijn een groots science-fictionwerk af te leveren. Niet alleen qua opzet, maar ook in de kwaliteit van de uitvoering. De twee tekenaars - Sylvain Savoia en Philippe Buchet - dragen daar hun steentje aan bij door sfeerbepalende platen van imposante machinecomplexen af te wisselen met indringende close-ups van de karakters. Dat levert prachtig kijkwerk op, mede dankzij het werk van inkleurders Jean-Jacques en Yves Chagnaud die veel gebruik maken van nauwkeurig op elkaar afgestemde aardkleuren. Scenarist Jean-David Morvan mag zich gelukkig prijzen met deze uitvoering, want zijn deprimerende scenario krijgt zo alle impact die hij zich maar kan wensen.
Hoofdpersoon van het verhaal is Arrouan die in dienst van de Amerikaanse geheime dienst belangrijke computergeheugens binnendringt. Op een dag wordt hem dat echter te veel; terwijl hij in een virtueel landschap zit krijgt hij contact met iemand uit zijn verleden en dat maakt zo'n grote indruk op hem dat hij op spectaculaire wijze ontsnapt. Waarom hij dat precies doet, wie de veroorzaker van deze vlucht is en hoe ver de Amerikaanse dienst gaat om Arrouan weer in zijn macht te krijgen blijft echter voor de lezer een mysterie dat pas onthuld zal worden bij de aanschaf van deel 2 (en wellicht 3, 4, 5 enzovoort). Dan zal hopelijk ook blijken hoe geraffineerd het scenario van Morvan is opgebouwd en hoe mooi alles in elkaar zal grijpen. En ook zal vermoedelijk dan duidelijk worden wie wie is en over welke karakters de hoofdpersonen beschikken. Want eigenlijk is het eerste deel van Nomad niet meer dan een fraaie aanzet tot een stripverhaal dat pas echt de moeite waard kan worden na aanschaf van de vervolgdelen. Dat maakt het dus echt een boek voor mensen die vinden dat ze nog niet genoeg series aan het verzamelen zijn. Stripliefhebbers die er de voorkeur aan geven afgeronde verhalen te lezen en niet wensen in een kostenverslindende en wellicht eindeloze soap-achtige vervolgserie terecht te komen dienen dit boek niet in te kijken. Want pas op! Het is goed en meeslepend genoeg om aan verslaafd te raken! De afzonderlijke delen zouden samen namelijk wel eens precies het grootse werk kunnen gaan vormen dat de makers bij het begin van hun werk voor ogen stond.