Naast zijn Volkskrant-dagstrip Sigmund vindt Peter de Wit blijkbaar nog steeds tijd genoeg om verder te werken aan De familie Fortuin, zijn strip voor Sjosji. Doe nou es gezellig is alweer het zesde deel in de reeks.
Het aardige van De familie Fortuin is, dat het nog steeds maar geen formule-strip wil worden, hoewel daar alle ingrediënten voor aanwezig zijn. Elke keer weet De Wit de cast en de omstandigheden weer zo aan te passen, dat hij weer verder kan met een fikse reeks leuke episoden, en zo elegant de altijd op de loer liggende voorspelbaarheid te omzeilen. Peter de Wit barst van de ideeën, en daar kan hij er erg veel van kwijt in De familie Fortuin. Bijna alles is mogelijk in de strip, bijna alsof De Wit zelf hem niet serieus wenst te nemen en de lezer vrolijk toeroept: het is maar voor de lol! En dat is het, dikke pret.
Doe nou es gezellig komt echt op stoom als halverwege Pa Fortuin door alcoholgebrek een gigantische persoonlijkheidsverandering ondergaat, met allerlei hilarische gevolgen. In de tweede helft van het album gaat De Wit in enkele episoden totaal door het lint, zowel thematisch, verbaal als in het tekenwerk, en die maken de ook aanwezige zwakkere plotjes meer dan goed. De tekenstijl zal in zijn niet altijd consequente nonchalance niet iedereen aanspreken, maar De familie Fortuin blijft een Nederlandse humorstrip die meetelt.