Recensies

Stripverhalen waarin emoties worden uitgewerkt en het innerlijk landschap wordt blootgelegd, zijn zeldzaam. Strips dienen te zorgen voor ontspanning. Ze moeten hetzij humoristisch, hetzij actievol zijn en zeker niet diepgravend. Striptekenaars/scenaristen, die anders omgaan met dit medium en de dialoog niet uit de weg gaan, zijn Spiegelman, Mattotti en Edmond Baudoin. Baudoin, op stripgebied een autodidact, publiceert vanaf 1981 zijn verhalen vooral bij Futuropolis in Frankrijk. Met de publikatie van De reis komt het aantal Nederlandse vertalingen op drie. In 1992 verscheen De eerste reis, spoedig gevolgd door Carla. Het idee rond De reis is zeer simpel. Een man komt in geestelijke nood. De druk binnen zijn gezin en werkkring wordt zo groot, dat hij op een ochtend de benen neemt. Hij stelt zich als het ware open voor de indrukken uit de wereld. Dat betekent dat hij volledig terugvalt op zichzelf. Op zijn reis heeft hij vluchtige ontmoetingen, die desalniettemin een krachtige indruk achterlaten. Door consequent aan zelftherapie te doen komt de man tot de kern van zijn bestaan. Vooral door deze innerlijke reis is hij weer in staat te functioneren in relaties.
De wijze waarop Baudoin dit gegeven in beeld brengt, verdient groot respect. De aandachtige kijker, want de teksten zijn summier en slechts ondersteunend, wordt onherroepelijk meegesleurd in de zwart/wit-tekeningen. Baudoin zet zijn personages neer; zij zijn van vlees en bloed. De tekenstijl is schetsmatig realistisch met een voorkeur voor het magische en poëtische. Degene, die de moed heeft zich open te stellen voor dit boek en zich te identificeren met de hoofdpersonen, zal nooit meer dezelfde zijn. Dit boek heeft, om in jazztermen te vervallen, kloten.