Recensies

Hoewel het uit het boekje nergens blijkt, is dit de tweede bundeling stripjes onder de titel Maaike's dagboekje. Werd het eerste boekje nog in eigen beheer vervaardigd, dit deeltje is uitgegeven door Oog & Blik, overigens wel in exact dezelfde vormgeving (formaat 75 x 105 mm, gekopieerd, twee nietjes in de rug). Terecht, want de minuscule tekeningetjes zijn voor dit formaat gemaakt, en de simpele vorm van het boekje onderstreept het pretentieloze karakter van de stripjes (sorry, maar om de één of andere reden is het onmogelijk om verkleinwoorden te vermijden in deze bespreking). Wat niet wil zeggen dat Maaike's dagboekje niet lezenswaardig zou zijn, integendeel. Werd het eerste Dagboekje al waardig bevonden onderscheiden te worden met een Album-van-het-Jaarnominatie, ook dit vervolg staat weer vol amusante dialoogjes, vol spitse humor, ontleend aan het dagelijks leven. En dat allemaal in die inmiddels bekende poppetjes-teken-stijl, die zo bedrieglijk simpel oogt. Bedrieglijk, want Maaike Hartjes weet op gezichten van vliegenpoepjes-formaat met een paar streepjes en stipjes alle expressie te toveren die ze nodig heeft. En dat is nogal wat, want de emoties lopen weer hoog op in het leven van de strip-Maaike. Het leeuwendeel van de stripjes heeft betrekking op het vervolgverhaal van de al-of-niet-vermeende verliefdheid tussen Maaike en studiocollega Floris, inmiddels nog gecompliceerd door ene Henk. Dat is misschien ook meteen het nadeel van dit dagboekje: het verrassende van de stijl is er een beetje af, en als het thema ook al erg bekend is, leest het wel heel snel weg. De wat absurdere ingrediënten, zoals het sporadisch gebruik van wezensvreemde illustraties en een uitstapje naar de abstracte kunst maken echter in dit vlak weer een hoop goed. Een happy end is natuurlijk altijd welkom.