Recensies

Dat was balen! Uitgeverij De Spiegel bracht in 1986 het eerste deel van Alexis uit - een album met een open einde - en vervolgens bleef de verschijning van een volgend deel achterwege. En dat terwijl de reeks er best mag wezen en bij lezing van het eerste deel toch enige nieuwsgierigheid naar deel twee wordt gewekt. Gelukkig heeft Lefrancq nu de delen één, twee en drie tegelijkertijd uitgebracht. Daarin wordt een afgerond verhaal verteld, zodat er bij de lezer geen hunkering naar een onuitgegeven einde wordt opgewekt.
Alexis is een fotomodel dat verzeild raakt in nare en gemene intriges. Ze wordt opgesloten, achtervolgd en gemanipuleerd. Ze moet onderduiken, vluchten en bedriegen. Onderhoudend amusement dus, zeker omdat scenarist Denis Lapière in de eerste twee albums een geraffineerd plot uitwerkt vol actie, drama en emotie. Hij liet het kennelijk aan tekenaar Marcel Jaradin over om de verhaallijnen bij elkaar te brengen, want aan Kay Siang heeft hij niet meegewerkt.
De tekenstijl van Jaradin is bijzonder realistisch, soms bijna fotografisch. Dat maakt samen met het lange verhaal dat Alexis bij vlagen erg sterk aan XIII doet denken. Maar de gelijkenis gaat helaas niet volledig op. Dit enkel omdat de makers (nog) nèt niet het oog voor detail hebben van William Vance en Jean van Hamme. Desondanks is Alexis een prima strip.