Recensies

Dit is een heel raadselachtig boek. In meerdere opzichten. De eerste vraag die opkomt is waar het verhaal zich afspeelt. Dat het is gesitueerd in de jaren vijftig is duidelijk te zien aan de vormgeving van reclameborden en auto's, maar of dit Amerikaanse of Europese auto's zijn is moeilijk te zien. De afgebeelde raamprostitutie en de King-pepermuntreclame doen vermoeden dat het allemaal in Nederland is, maar de bonte verzameling allochtonen en de Chinatown-achtige buurten wekken de indruk dat alles zich afspeelt in de Verenigde Staten.
De tweede vraag die het boek oproept is nog wezenlijker. Waar gaat het eigenlijk over? Het verhaal begint met een basconcert dat niks met de rest te maken heeft, er wordt een serie hoofdpersonen geïntroduceerd die zich eigenlijk amper ontwikkelt, de titel doet vermoeden dat het gaat om een grote maffiabaas, maar ondertussen blijkt het te gaan om het recept van een saus, een ontvoering en ontlasting. Kortom, het plot slaat vele raadselachtige wegen in en voor een beetje begrip is het absoluut noodzakelijk om het album rwee keer te lezen.
En dan is er nog vraag drie. Gaat het hier om een one-shot of het eerste deel van een serie? De toevoeging 'een avontuur van de Spoorstraat' en de opsomming van vragen aan het einde van het verhaal doen het laatste vermoeden, maar de manier waarop de karakters onuitgewerkt blijven en de afwezigheid van een vermelding als 'deel 1' rechtvaardigen de gedachte dat het bij dit album blijft.
Eigenlijk maakt dit album maar twee dingen duidelijk. Het eerste is dat Willem Vleeschouwer prachtig kan tekenen. Hij werkt fabuleus met licht en donker en weet met zijn unieke lijnvoering een prachtige sfeer over te brengen. Maar dat Vleeschouwer dit in zijn vingers had wisten we al geruimere tijd. Een overbodige boodschap dus. De tweede duidelijke boodschap is dat het nuttig zou zijn als Vleeschouwer óf een scenarist in de arm neemt, óf zich beperkt tot het maken van plaatjesboeken. Maar op een dergelijke boodschap zit geen enkele lezer te wachten. De wraak van de dikke Ong is dus echt een boek voor mensen die enkel naar de plaatjes kijken.