Recensies

De op video uitgebrachte 'Disney Classic' Doornroosje is geen eenvoudig geval. Het zou een goede film moeten zijn. Maar iedereen kent natuurlijk het verhaal Doornroosje. Geheel volgens de traditie van het navertellen van het sprookje, geeft Disney zijn eigen invulling van het oude verhaal. Dat houdt in dat er onder andere prominentere rollen voor de drie goede feeën en de boze fee zijn weggelegd, dat de prins in het begin van het verhaal al opgevoerd wordt en ook het één en ander meemaakt voor hij Doornroosje wakker kust. Deze ingrepen zijn over het algemeen niet storend en typeren de Disneybewerking.
De decors en vormgeving zijn op zijn zachtst gezegd stijlvol. Ze zijn statig en kleurrijk en bezitten een heraldische uitstraling, waardoor de sfeer van een voortvarend, middeleeuws koninkrijk wordt neergezet. In de bossen is de sfeer zacht en geruststellend. Dit effect wordt bereikt door groene pasteltinten, lange witte boomstammen en lange stralen zonlicht. Aardig om te weten is, dat deze bossen model hebben gestaan voor de bossen in Pocahontas. De Verboden Bergen, de woonplaats van de boze fee Malafide, zijn ronduit nachtmerrie-achtig. compleet met donderwolken, puntige pieken, omvangrijke schaduwen en groteske gargouilles. Ook over dit aspect van de film is niets te klagen.
De animatie is van de hoogste standaard en loopt griezelig vloeiend voor een tekenfilm uit 1958. Animators van recente Manga-films zouden zich moeten schamen.
De Nederlandse nasynchronisatie is hier en daar wat houterig en gedateerd, wat eigenlijk een prettig nostalgisch effect teweeg brengt. De stemmen doen namelijk denken aan oude sprookjesplaten.
Maar wat de film ècht geen recht doet is het trage verteltempo in het middengedeelte van de film, waarin Doornroosje uren door de bossen loopt te zingen en met diertjes loopt te spelen en de goede feeën op hemeltergende, onhandige manier bezig zijn om haar zestiende verjaardag voor te bereiden. Deze scènes hadden veel korter gekund, waardoor het einde van de film, het spannendste gedeelte, minder haastig verteld had hoeven worden. Nu dwingt de film je bijna om hele stukken door te spoelen. En wanneer je bij de climax bent aangekomen en je verheugt op een spannend gevecht, is dat voordat je er erg in hebt, alweer voorbij. Daarom is Doornroosje geen goede film.