Recensies

Als je voor de buis gaat zitten om een tekenfilmversie van één van Charles Dickens boeken te bekijken mag je normaal gesproken een flinke hoeveelheid leed verwachten: zielige weesjongetjes, intens gemene voogden, bittere armoe, diefstal en moord. Ook zou je je dan mogen gaan verheugen op een aantal schitterende hoofd- en bijrolspelers die niet zelden de vermenselijking van slechts een karaktertrek zijn. Zo ook bij Oliver Twist.
Maar wat valt het bij deze film allemaal tegen. De karakters zijn enkel jolig getekende poppetjes die niet één keer in de buurt komen van het kleurrijke, het betoverende of het innemende van hun voorbeelden uit de roman. Ze bestaan enkel bij de gratie van hun bijdrage aan het verhaal en zijn verder - op een enkele uitzondering na - niet echt leuk uitgewerkt. En ook het drama in de film wordt afstandelijk gebracht. Als Oliver Twist door de politie wordt opgepakt en voor de rechter komt, gebeurt dat zonder dat de dreiging van de rechter of de angst van Oliver ook maar even voelbaar wordt gemaakt. Sterker nog: de rechter zingt een onbenullig liedje.
Het lijkt er dus op dat de makers van deze film weinig liefde in hun produkt hebben gestopt en allerminst bewonderaars waren van het oorspronkelijke boek. Daarom kwamen ze niet verder dan een zeer slap aftreksel van een grandioos verhaal.