Recensies

De onfortuinlijke burchtheer Gorn komt op jonge leeftijd om het leven bij een invasie van kwaadaardige schepsels, Roodogen genaamd. Zijn lijk voortslepend, slaat het elfje Heloise met Gorn's gemalin Elewijt op de vlucht. Uit liefde voor zijn vrouw keert Gorn terug op de wereld in de gedaante van een geest. Heloise herkent hem omdat ze hield van zijn ziel, maar Elewijt, die van zijn lichaam hield, herkent hem niet. Ze wijst hem af in de veronderstelling dat hij een demon is.
Zijn verdriet verbijtend ontdekt Gorn dat zijn fee Iris verantwoordelijk is voor de invasie. Zo gaat hij, met behulp van de verpletterende, walkure-achtige vrouwe Bussums, op weg om zijn burcht te heroveren en Iris te vernietigen. Dat lukt hem zonder al te veel moeite, maar Iris vlucht en laat een demon het lijk van Gorn bezitten. De demonische Gorn leidt Elewijt en Heloise terug naar de, inmiddels heroverde, burcht. Heloise heeft natuurlijk in de gaten dat er iets niet in de haak is, maar Elewijt wil er niets van weten. Als de geest van Gorn zich voor de tweede keer aan haar toont stuurt ze hem, al lelijke verwensingen krijsend, weg. Gebroken en in het gezelschap van Heloise en vrouwe Bussums verlaat Gorn zijn geboortegronden... En dat is het einde van deel 1.
Het eerste deel van Gorn is een haastige affaire. Van bladzijde 3 tot en met 48 raast het verhaal met een donderende vaart over de pagina's. Er wordt de lezer en de figuren geen adempauze gegund. De personages blijven hierdoor zeer oppervlakkig en hun hele voorgeschiedenis ontbreekt. Je krijgt het idee dat de auteur bar weinig tijd en aandacht aan de invulling van een, op zich mooie, sprookjesachtige, verhaallijn heeft besteed.
De tekeningen zijn mooi, hoekig, robuust en gedetailleerd, maar ook het grafische aspect van deze strip is niet zonder fouten. In contrast met de gedetailleerdheid van de tekeningen gebruikt Tiburce Oger te dikke inktlijnen, waardoor er veel van de kleine finesses verloren gaan. Bovendien is in sommige scènes de inkleuring wat lauw en zijn enkele pagina's slordig en scheef afgedrukt. Ook de lettering is onevenwichtig.
Bah. Wat een hele aardige strip had kunnen zijn, is waarschijnlijk door haast en gebrek aan zorg geworden tot een teleurstellend geheel.