Recensies

Dit begin van een nieuwe serie heeft, in elk geval voor de Nederlandstalige markt, zijn naam en eerste titel niet mee. Het is een strip in het 'fantasy'-genre; een veel beoefend genre. Ook Lanfeust van Troy valt van het ene natuurwonder in het andere magische mirakel.
De sfeer is tamelijk luchtig. De centrale figuur, Lanfeust, blijkt een instrument in handen van hogere machten, maar gaat daar (vooralsnog) niet echt onder gebukt, in tegenstelling tot een bekende fantasy-held als Thorgal. De jeugdige Lanfeust houdt zich toch voornamelijk bezig met de twee vrouwen in zijn leven. Zijn hart en ziel gaan uit naar de blonde dochter van de goeiige dorpswijze, maar haar donkerharige zuster roept niet minder heftige gevoelens in hem wakker; gevoelens van meer dierlijke natuur, waarmee de jonge held zich eigenlijk geen raad weet.
Het verhaal van Het ivoor van Mahogamoth heeft een open einde; in verband met de albums die nog moeten volgen. Dit eerste deel is er vooral ter introductie van de hoofdfiguren. De kennismaking is niet onplezierig, maar evenmin helemaal overtuigend. Niettemin geloof ik dat de Lanfeust-serie heel redelijk uit de startblokken komt. Tekstschrijver Scotch Arleston heeft, onder andere met de qua genre enigszins vergelijkbare serie De cartografen bewezen in staat te zijn tot goeddoordachte, avontuurlijke scenario's en ook voor dit nieuwe project heeft hij een tekenaar (Didier Tarquin) gevonden die zijn vak verstaat. Voeg daar de prachtige inkleuring door Yves Lencot aan toe en dan mag er geconcludeerd worden dat Lanfeust van Troy een meer dan gemiddelde kwaliteit en, wie weet, een prachtige toekomst tegemoet gaat.