Recensies

Dinosaurs is een typisch Amerikaanse sitcom (komische serie rond een vast stel hoofdpersonen in een vaste, veelal huiselijke omgeving). Vader Earl Sinclair is een hardwerkende bosarbeider met een gouden hart, waarnaar hij soms vergeet te luisteren. Hij is getrouwd met Fran, die op verstandige wijze het huishouden beheert. Beiden hebben drie kinderen: een puberzoon, een puberdochter en een baby. Daarnaast is er ook nog een vaste rol voor de moeder van Fran, die dus tevens Earls schoonmoeder is. Het zijn tamelijk tot zeer stereotypische figuren: Earl ruziet met zijn schoonmoeder, de dochter wil vóór alles een eigen telefoon en de baby schreeuwt om aandacht. Het verschil met de gemiddelde, en daardoor al snel niet meer te genieten sitcom-familie is dat de Sinclairs een dinosaurus-familie is. Dit betekent dat de steeds recht op een moralistische les afstevende verhaaltjes doorspekt zijn met grappen zoals we die kennen van The Flintstones. Vader Earl heeft ergens ook wel iets weg van Fred, al schiet op de één of andere manier, telkens wanneer Earl ten tonele verschijnt, vooral de naam Ernest Borgnine (de sympathieke bijrolacteur die met name in het westerngenre hèt verschil - in positieve zin - maakte tussen een goede en een grootse film) te binnen; maar dit terzijde. Dinosaurs is in de evolutie van de poppenserie weer een stap verder dan bij voorbeeld The Muppets of Alf. Niet omdat de serie leuker is; dat is ze niet (ze is ook voor kinderen gemaakt), maar vooral door de technische kant van de produktie. De poppen zijn, hoewel ze op zich afstotelijke hagedisachtigen uitbeelden, bijna echte mensen. Dinosaurs was de afgelopen tijd op allerlei televisiekanalen te zien en zal, dankzij de wanverhouding die er tegenwoordig is tussen het teveel aan zendtijd en het gebrek aan kwaliteit, de komende jaren ook nog wel veelvuldig herhaald worden.