Recensies

Dat de lezer zelden de lachende derde is wanneer een lopende reeks wordt overgenomen door (een) nieuwe auteur(s), mag inmiddels als bekend worden verondersteld. Ook Robbedoes en Kwabbernoot kregen met hun talrijke adoptievaders (onder anderen Jijé, Franquin, Fournier, Chaland en Nic Broca) het nodige te verduren. Toen Fournier na het album De goudmaker de serie alleen mocht voortzetten, bleek Franquin al snel 'a tough act to follow'. Alhoewel met de overname een neergaande spiraal werd ingeluid, zou Fournier het, met zijn typische zwierige stijl, nog acht, tamelijk succesvolle, albums volhouden. Pas nadat met de tragedie-in-drie-bedrijven van Nic Broca en Raoul Cauvin het dieptepunt in de serie werd bereikt (waarover in dit kader het best gezwegen kan worden), gloorde er weer hoop voor de wegkwijnende helden van weleer, toen de Brusselaars Tome (Philippe Vandevelde) en Janry (Jean Richard Geurts) na enkele korte verhalen te hebben gemaakt, hun debuut mochten maken met het album Virus.
In Luna Fatale, twaalf albums na de meest recente overname, krijgt Robbedoes te maken met de nadrukkelijke aanwezigheid van het vrouwelijk schoon, terwijl 44 albums lang de andere sekse de o zo koele piccolo volkomen siberisch leek te laten. Franquins IJzerlijm en Fourniers Ororea voldeden als leuk ogende tegenspeelsters, maar Tome en Janry's Luna, de dochter van maffiabaas Vito Cortizone, herbergt de totale verleiding. Decor is, na het album Robbedoes in New York, andermaal 'The Big Apple', waarin de Chinese Triaden en de Italiaanse Maffia elkaar op hilarische wijze tot het bittere einde bekampen. In dit 45e hoofdstuk ziet Don Cortizone zijn troepen uitgedund door een nietsontziend kwaad... de aantrekkingskracht van de bevallige Chinese sirene 'Maan-van-Jade'. Omdat Robbedoes er zelfs in slaagde de avances van de prachtige Luna te weerstaan, is hij voor Cortizone het gepaste antwoord op de dreiging van een Chinese machtsovername in de New Yorkse onderwereld. Zoals Tome en Janry reeds eerder afrekenden met de alom tegenwoordige Marsupilami (in sommige albums slechts terug te vinden als slordig knuffelbeestje) en de machtswellusteling Zwendel (in de rol van apathisch onderdeurtje in De Terugkeer van Z), nemen zij in de razendsnelle satire Luna Fatale de schier onkreukbare kuisheid van Robbedoes op de korrel. Met een knipoog schildert Cortizone hem dan ook af als 'een man die nooit toegeeft aan de liefde'.
Tome en Janry zijn er met Luna Fatale in geslaagd een zeer verdienstelijk album neer te zetten, die oude tijden doet herleven in een modern jasje. Het komisch en grafisch talent van de makers, mede bekend van de deksels leuke spin-off De kleine Robbe, staat garant voor flitsende, expressieve platen en sprankelende, soms absurde humor, zonder ook maar een moment in grofheid te vervallen. Piccolo bello!