Te vaak laat een avondvullende Disney-tekenfilm een gevoel van teleurstelling achter. Met hoge verwachting ga je de bioscoop binnen of voor televisie en video zitten, maar na afloop blijkt de verwachte betovering achterwege. 'Het zag er mooi uit, maar het verhaal was zo dun', zegt een medekijker dan. Of: 'De huilmomenten lagen er deze keer wel erg dik bovenop'. Al deze teleurstelling heeft zijn oorzaak in een film als 101 Dalmatiërs. Deze rolprent heeft namelijk alle ingrediënten die vaak niet in alle compleetheid aanwezig zijn in de andere voortbrengselen van Disney: een origineel, onvoorspelbaar en spannend opgezet verhaal, sympathieke helden, intens gemene schurken, sprankelend tekenwerk, leuke liedjes die bescheiden gedoseerd zijn, romantiek, vertedering, vaart, humor en avontuur. Geen enkel moment gaan de makers te ver met hun tranentrekkerij en de film kent geen enkel punt waar de vormgeving zo overdadig is dat het verhalend element wordt ondergesneeuwd of zelfs maar even vergeten wordt. Kortom, 101 Dalmatiërs is een film die met recht aanspraak kan maken op de te vaak gebruikte kreet 'De Originele Disney. Classic'.