Recensies

In dit eerste deel van de reeks Al's baby maken we kennis met Al Bestardi, ook wel Al Het Beest genaamd. Hij is groot en breed en draagt een streeppak, een gleufhoed, een grote verzameling schietwapens en tussen zijn lippen een dikke sigaar. Kortom: Al is een gangster. Iedereen deinst terug voor hem en hij is voor niemand bang. Behalve dan voor zijn vrouw Velma en zijn schoonvader Don Luigi Sarcoma, de peetvader. De laatstgenoemde is al oud en heeft eigenlijk nog maar één wens: een kleinkind. Helaas voor Al is Velma niet van plan haar zangcarrière af te breken om zwanger te worden. Al heeft geen enkele keus, hij zal het kind zelf moeten dragen!
De hoofdpersonen in deze strip hebben allemaal een dominant karakter. Dit wordt nog extra aangedikt door het stereotiepe tekenwerk van Carlos Ezquerra dat in de loop van het verhaal overigens sterk in kwaliteit wisselt. De afbeelding op de omslag is de mooiste. Ook scenarist John Wagner werkt met stereotiepen. Hij leeft zich vooral uit op peetvader Don Luigi, een goedgebekte brutale gangster à la Al Capone, wonend in een villa vol mooie meiden. Zijn verhaal is een mengeling van het gangster- en het science fiction-genre en het is doorspekt met (letterlijke) poep- en pieshumor. Je hoort er eigenlijk niet over na te denken als je het uit hebt: er zit geen boodschap in. Het is hetzelfde als bij een televisiesoap: geinig, slap en met een open einde dat verlangen oproept naar meer.
De futuristische gebeurtenissen (een zwangere man, modern schietgerei) staan sterk in contrast met de tekenstijl en vormgeving van Ezquerra die afkomstig lijkt uit de jaren zeventig. Dit contrast wordt nog groter door de afbeelding van de kleding en gangstersferen uit de jaren '20 en '30. Daarbovenop rijdt Al in een moderne auto op een ingewikkeld wegennet dat alleen maar uit de jaren '90 kan komen. Dit is verwarrend en maakt de strip onsamenhangend. Misschien gaat het beter in deel 2.