Recensies

'Hé, een nieuwe Guus Slim, was mijn eerste gedachte toen ik dit album eens doorbladerde. Gauw keek ik naar het omslag om te zien of het geesteskind van Maurice Tillieux weer nieuw leven ingeblazen was door een beginnend tekenaar. Maar nee, het titelblad meldt als hoofdpersoon 'De markies, bijnaam van schrijver-speurder Martial Marquand, getekend door Jean-Luc Delvaux op scenario van Michel Oleffe. En de rest... de rest is Tillieux.
Het album lijkt een bloemlezing uit de verhalen van Guus Slim. Tal van scènes en platen geven dan ook een overbekend gevoel dat verder gaat dan een déjà vu. Op pagina 43 spelen 'de echte Guus en Vlinder zelf nog even een Hitchcock-achtige figurantenrol. Voor het overige is dit album een knullige kopie van Slim en zijn avonturen. Martial Marquand is Guus Slim, in houding, in kleding, in kapsel. Benedicte is Kersesteeltje en de wat dubieuze Dédé tracht Vlinder te laten herleven maar faalt hierin smadelijk. Dit mag zelfs geen pastiche heten, dit is niet meer dan een slappe, vaak slecht getekende kopie van het werk van de legendarische scenarist Tillieux.
En het verhaal, ach, een wat ondoorzichtige affaire over juwelen die vele jaren geleden zijn geroofd maar nooit zijn teruggevonden. Via een onduidelijk pad weet Guus Slim, eh sorry, Martial Marquand, de juwelen te traceren. De lezer zelf weet al halverwege het verhaal waar de juwelen zich bevinden maar de Markies heeft er langer voor nodig, inclusief de vermaledijde lange reconstructies aan het eind die zoveel detective-verhalen ontsieren. Gênant!