Recensies

Het fenomeen 'taxi' spreekt tot de verbeelding. De typisch Engelse 'cab' bij voorbeeld, of de herkenbare gele taxi's uit New York. Maar niet alleen het voertuig, ook de taxichauffeur zelf natuurlijk, en zijn passagiers. Wie zijn het eigenlijk, wat willen ze en waar gaan ze heen? Al vele malen zijn de onverwachte kanten van het taxileven een bron van inspiratie geweest voor cineasten, schrijvers en stripauteurs. Een spontane opsomming levert al het volgende rijtje op: de films Taxi driver van Martin Scorcese en Night on earth van Jim Jarmush, de documentaire Metaal en melancholie over Peruaanse taxichauffeurs van Heddy Honigmann, de comedy-serie Taxi, het tv-programma Taxi met Maarten Spanjer achter het stuur en de strip Taxi girl van Laudec en Cauvin. Een willekeurig rijtje dat in ieder geval aangevuld kan worden met Carla, het onlangs bij uitgeverij Sherpa verschenen stripalbum van Edmond Baudoin en Jacques Lob (overleden in 1990).
Vrouwelijke taxichauffeurs kom je niet vaak tegen. Carla is één van hen. Zij rijdt rond in een Mercedes, ergens in een grote Franse stad, waarschijnlijk Nice, de woonplaats van Baudoin. Een opvallende verschijning die haar passagiers goed in de gaten houdt. Dat mag ook wel, want in de drie afleveringen, die in dit album zijn opgenomen, zijn het allen reizigers die in een bepaalde gemoedstoestand de taxi nemen. Achter iedere passagier zit een dramatisch verhaal. In de eerste vertelling draait het om een jongen die in paniek naar het vliegveld wil, om daar zijn vriendin van haar plotselinge vertrek af te houden. Het tweede relaas gaat over een blinde man die, sinds hij weer kan zien, het leven letterlijk met angst op zich af ziet komen. En in het derde verhaal wordt Carla door haar passagiers bedreigd.
Alle verhalen lopen met een onverwachte wending af. Ze passen qua sfeer bij het werk van Krigstein, Kurtzman en Eisner. De dreigende zwart/wit-tekeningen van Baudoin vergroten het dramatisch effect. Hij werkt veel met close-ups en halftotalen, en weet vooral de spannende en hectische sfeer in de taxi voortreffelijk weer te geven. Een plotselinge hand van een passagier op de schouder van Carla, een tekening waarin de lezer samen met Carla door de achteruitkijkspiegel in de angstige ogen van een reiziger kijkt, een wanhopig gezicht voor een zijraampje. Bijzonder geslaagd is ook de uitbeelding van de toestand waarin de blinde man verkeert nadat hij is geopereerd. Hij kan wel zien, maar heeft moeite om dingen goed waar te nemen. Baudoin gebruikt een blauwe gloed om het blikveld van de man neer te zetten.
Het is Sherpa te prijzen dat ze het - door een klein publiek geapprecieerde - werk van Baudoin blijft uitgeven. Al moet gezegd worden dat Carla stukken toegankelijker is dan De eerste reis, het eerdere album van Baudoin uit de K2-reeks. Het enige minpunt is de manier van uitgeven. Carla is al een oudere stripreeks, die tussen 1987 en 1991 in (A Suivre) heeft gestaan. Waarom dan niet àlle verhalen in een handzamer bundel uitgegeven? Drie verhalen, slechts 32 pagina's in totaal, in een te duur album. Zo houd je de lezersgroep beperkt, terwijl Baudoin meer verdient.