Recensies

Is een kinderverhaal pas dan degelijk wanneer volwassenen geboeid raken, of moeten we eens af van dat door de 18-plussers opgelegde kwaliteitscriterium? Toegegeven, Sesamstraat en Het Klokhuis staan bij menig jonge ouder hoog in het vaandel en in de categorie non-fictie komt het jeugdjournaal op een goede derde plaats. Maar wat zegt dit over het plezier van kinderen bij het zien van zulke verantwoorde programma's? Niettemin gaat het hier over kwaliteit die de 'he-man's' en 'she-ba's' ver achter zich laat. Waarom dit alles genoemd?
Er is een pretentieloze kinderstrip uitgekomen, die wat mij betreft gewoon leuk is en bij tijd en wijle lekker onzinnig. Gelukkig geen verantwoordelijk en opvoedkundig verhaal en toch van niveau. Moderne ouder, wat wil je nog meer?
In Popverdorie van tekenaar Eric de Rop en scenariste Patty Klein worden per pagina gebeurtenissen uitgewerkt die uit het poppeleven van Schanulleke gegrepen zijn. Schanulleke is de onafscheidelijke pop van Wiske, voor wie dat nog niet wist. Eindelijk krijgt zij nu eens de hoofdrol en ik moet zeggen: dat gaat haar uitstekend af. Het is leuk om de pop van Wiske groot getekend in haar wereldje te zien figureren. (Zou er ooit een album met 'Lampje'-strips uitkomen?). Zij beleeft met haar kameraden Dudul de clownspop en Ponpon de kater lachwekkende avonturen. Je kunt merken dat Patty Klein haar sporen als scenariste reeds verdiend heeft. De paginalange grappen zijn namelijk puntig verwoord en voor volwassenen ook leuk, hoewel sommige grappen voor de laatsten wellicht iets te flauw zijn.
De uitgave van dit derde deel uit de Schanulleke-serie is in de bekende Willy Vandersteen-layout, om het maar zo te zeggen. De vergelijking met Suske en Wiske dringt zich hierdoor natuurlijk op. Schanulleke lijkt ook qua gezichtsuitdrukking op haar 'moeder'. Maar ach, wat maakt het uit, een kniesoor die daarop let. Popverdorie is een aardige strip voor kinderen geworden, ik vraag mij alleen af waar tekenaar en scenarist die oenige titel vandaan hebben gehaald.