Recensies

Goed, het boek heet Rork: De afdaling, maar de titel Andreas: De supervormgever was zeker zo gerechtvaardigd geweest. Want veel meer nog dan dat zijn held een avontuur beleeft, leeft tekenaar/scenarist Andreas Martens zich als altijd uit in zijn experimentele tekenavonturen. Strip als speelgoedje van de artiest. Of het publiek ook beter wordt van zijn uitgaven, zal Andreas andermaal een zorg zijn.
Rork is het enige personage om wie Andreas een serie bouwt, dit ondanks of dankzij zijn haardos als een natte dweil. Nu gaat deze paranormaal (buitengewoon) begaafde figuur op onderzoek uit in een mysterieus ruimteschip. Om de haverklap trekt hij conclusies, die de lezer als stille getuige niet bij machte is te trekken. Ziehier de pijnlijke kloof tussen Rork en zijn volgers. Een lezer kan zich niet met de held identificeren en wordt evenmin gegrepen door diens belevenissen, doordat hij er eenvoudigweg niet bij betrokken wordt. En zeg nou niet, lieve doordenkertjes, dat Andreas het allemaal zo bedoeld heeft en dat het juist daarom zo briljant is. Het werkt niet en voor het zo dunne avontuur wordt geen alternatief geboden om De afdaling intellectueel gezien interessant te maken.
Maar misschien heb je er al genoeg aan om je aan Andreas' supervormgeving te vergapen.