Recensies

Antonio Segura en Ana Mirallès creëerden Eva Medusa, een stripfiguur die - zoals de naam het aangeeft - een kruising is tussen Eva en Medusa. Zij verenigt in zich de verleiding (waarbij een slang en een verboden vrucht een rol speelden) en onsterfelijkheid (waarbij een slangekapsel en de Gorgonen van doorslaggevend belang waren). Het album kreeg de voor de hand liggende titel Jij, giftige slang... mee. En een serpent is ze, de hoofdrolspeelster.
Zij komt nietsvermoedend met de boot aan in Manaus, en ziet voor het eerst in vijftien jaar haar vader. Don Fernando zond destijds zijn dochter weg, na een schandelijke levenswijze van zijn overleden vrouw. Hij wilde elke herinnering uitbannen. Maar nog steeds ziet hij spoken. Echt of niet? Dochterlief is aanvankelijk nog een bakvisje, maar groeit - onder invloed van de plaatselijke schoonheden en haar liefde van vaders rechterhand - uit tot een mannenverslindster. Zij heeft 'het kwaad' in zich. Dat had haar moeder ook. Die had het van een tovenares, die het op haar beurt weer had van 'Hem, een boze geest. Maria Isabel gaat steeds meer op haar moeder Dona Isabel lijken. Of is ze er de reïncarnatie van? Niemand ziet nog het verschil en Maria Isabel, die nu Eva Medusa genoemd wordt, begint aan een vernietigende reis...
De aantrekkelijke vrouw maakt handig gebruik van haar 'kwaad': haar verleidingskracht en haar onsterfelijkheid. Maar waar zal haar spoor van vernieling eindigen? Werd Eva niet (samen met Adam) verbannen uit het Paradijs? En was Medusa niet de enige van de drie Gorgonen die wèl sterfelijk was?
De verhaallijn loopt hier duidelijk over verschillende niveaus en de grafische uitwerking zou ik een verfijndere versie van het neo-kolonialisme durven noemen. Het ligt nogal dicht bij Jimmy van Doren en Brieven uit de bar. Maar dan nog beter.