Recensies

James Fenimore Cooper is vooral bekend als de schrijver van het vaak verfilmde De laatste der Mohikanen (1826). Dit was één van de zogenaamde Leatherstocking-verhalen die hij schreef over de Amerikaanse pioniers. Van De laatste der Mohikanen zijn in de loop der jaren niet alleen heel wat film-, maar ook heel wat stripbewerkingen gemaakt. Uitgeverij Lefrancq voegt weer een uitgave toe aan de rij van 'illustrated classics'.
Deze versie verschijnt verspreid over een aantal delen, waarvan De hertendoder het eerste is. Deze werkwijze heeft tot voordeel dat de karakters beter kunnen worden uitgewerkt dan in een strip van 48 pagina's en dat de hoeveelheid verklarende tekst per pagina beperkt kan worden gehouden.
Helaas is De laatste der Mohikanen een behoorlijk gedateerd en stereotiep verhaal. Natty is een onwaarschijnlijk goede blanke, overlopend van begrip voor de indianen. Zijn indiaanse vrienden zijn edele wilden in tegenstelling tot zijn roodhuidige tegenstanders. Hetty is een simpele, gelovige ziel en haar zus Judith krijgt telkens een traan in haar oog wanneer de knappe, blonde woudloper Natty haar verlaat. Vooral in dit soort scènes, close-ups van het meisje met een traan in haar oog, is Ersel (waarvan ik aanneem dat het Erwin Sels is) volop melodrama aan het tekenen. Dit is typisch zo'n soort strip waarvan ik hoopte dat ze voorgoed tot de verleden tijd behoorden.