Jesuit Joe is al een oud verhaal van Hugo Pratt. Hij maakte het oorspronkelijk voor de Italiaanse uitgeverij CEPIM in 1981. CEPIM gaf toen een serie strips uit met een historische achtergrond van Italiaanse toptekenaars. Al deze verhalen werden voorafgegaan door twee pagina's inleiding, waarin de historische context werd geschetst, in dit geval de geschiedenis van de Royal Canadian Mounted Police, de Mounties. In Nederland verscheen het 48 pagina's tellende verhaal onder de titel De man zonder geweten in de Avonturier-reeks van uitgeverij CentriPress. Destijds maakte het verhaal veel indruk op mij. Pratt zette een personage neer dat een spoor van dood en verderf achter zich laat, schijnbaar zonder motivatie.
De directe aanleiding voor de heruitgave van Jesuit Joe was de verfilming van het verhaal door Olivier Austin. Het door Casterman uitgegeven boek staat ook grotendeels in het teken van deze verfilming. Voor de film werd Jesuit Joe uitgebreid met enkele scènes. Pratt maakte voor deze toevoegingen de storyboards en deze zijn tussen de oorspronkelijke pagina's terug te vinden in het boek.
Eerlijk gezegd hebben deze extra pagina's weinig aan Jesuit Joe toe te voegen en doen ze eerder afbreuk aan het verhaal over een halfbloed die in het uniform van de Mounties voor eigen rechter speelt. Er wordt minder aan de fantasie van de lezer overgelaten. Jesuit Joe heeft een duidelijker drijfveer voor zijn daden gekregen. Juist het ontbreken hiervan gaf het oorspronkelijke verhaal zijn kwaliteit.
Eén van de aardige dingen van deze heruitgave is juist dat we een beetje inzicht krijgen in het proces dat plaatsvindt wanneer een regisseur besluit om de creatie van een ander gezien door zijn ogen te gaan verfilmen. Ondanks het feit dat Pratt zelf aan de verfilming heeft meegewerkt - getuige zijn storyboards - vraag ik me af of hij ook achter het eindresultaat kan staan. Pratt doet hier in het opvallend neutrale voorwoord geen uitspraak over.
Het is de moeite waard om, zoals ik heb gedaan, Jesuit Joe tweemaal te lezen: eenmaal met en eenmaal zonder de toevoegingen. Mijn teleurstelling over de uitbreiding van het verhaal wordt wel goedgemaakt door de als altijd goede verzorging van deze Casterman-uitgave, de toevoegingen en de mooi geïllustreerde inleidende pagina's.