Recensies

Voor een nieuwe generatie Don Lawrence-liefhebbers is er goed nieuws: uitgeverij Big Balloon geeft de strip Trigië, die tussen 1965 en 1976 door Don Lawrence getekend en door Mike Butterworth geschreven werd, opnieuw uit in een geheel vernieuwde versie.
De verhalen verschijnen nu in chronologische volgorde met een nieuwe, verbeterde lettering. Ook verschijnen de albums met een nieuwe, door Lawrence getekende voor- en achtercover. De albums zijn verder nog voorzien van een nieuwe eerste pagina.
In het eerste deel worden we de ondergang gewaar van een rijk dat ver van onze wereld ooit eens bestaan heeft. De toevallige botsing tussen een meteoriet en een stuurloos ronddwalend ruimteschip, bemand door de laatste inmiddels doodgevroren Trigiërs, doet het ruimteschip neerstorten op aarde. Aan boord worden boeken gevonden die, nadat een geleerde zijn hele leven aan het vertalen ervan gespendeerd heeft, de opkomst en ondergang van het keizerrijk Trigië uit de doeken doen.
Het album bevat twee verhalen. In het eerste verhaal zien we het aan de macht komen van Trigo die uit een broederlijk driemanschap door het volk van Vorg tot alleenheerser wordt gekozen. Dat dit niet zonder slag of stoot gebeurt, is natuurlijk erg vanzelfsprekend maar niets kan Trigo ervan weerhouden om zijn droom, de bouw van een machtige stad, te realiseren.
In het tweede verhaal krijgt Trigo te maken met Imbala, de heerser van de jungle van Daveli. Ook dit verhaal loopt gelukkig goed af met een bloedbroederschap tussen beide heersers.
Dat deze heruitgave van Trigië een welkome aanvulling is op de bestaande reeks, is natuurlijk duidelijk. De aanschaf van de oude albums is enkel mogelijk via de antiquariaten en dus wordt er met deze heruitgave voorzien in een bestaande vraag. Toch zie ik het als een negatief punt dat de uitgever gekozen heeft voor een aansluiting met het andere grote Don Lawrence-succes: Storm. Het lijkt erop dat Big Balloon het succes van Storm wil aangrijpen om zo ook met Trigië flink te scoren. Of het lukt de jonge Stormfanaten tot Trigië-fans te muteren vraag ik mij af. Deze twijfel baseer ik op het gegeven uit mijn eigen lagere schooltijd, namelijk dat een Trigiëfan nooit een Stormfanaat werd en dat Stormaanbidders nooit echt opgewonden konden raken van de Trigiëverhalen.