Recensies

René Goscinny werd vooral beroemd als scenarist van de Asterix- en Lucky Luke-verhalen. Dat hij ook compagnon was van de Franse striptekenaar Jean Tabary is minder bekend. Uit hun samenwerking verscheen vanaf de jaren' 60 in Frankrijk de strip Iznogoedh, in de jaren '70 ook een tijdje in ons land uitgegeven bij Dargaud. In 1991 is men daar bij uitgeverij Arboris mee verder gegaan. De staatsgreep van Iznogoedh is het tweede deel uit deze nieuwe reeks.
Het is niet makkelijk uit te leggen waarom de strip zo goed is. De vier verhalen in het album spelen zich af in het Bagdad van Duizend-en-één-nacht en kennen steevast hetzelfde thema: Grootvizier Iznogoedh, een uitermate gemeen en lelijk mannetje met een enorme neus wil kalief worden in plaats van de goede kalief Haroen el Poessah. Daarbij doet de grootvizier zijn beroep op zeer uitzonderlijke mensen zoals tovenaars, feeën, geesten die in spiegels wonen, noem maar op. Dat hij toch geen kalief wordt maar diep in de penarie geraakt staat al bij voorbaat vast. Maar je blijft nieuwsgierig hoe zijn pogingen elke keer weer mislopen.
De strip vertoont veel meer anarchistische trekjes dan de andere stripverhalen waar Goscinny zijn stempel op heeft gedrukt. Alles kan, alles mag. Tijdperken lopen door elkaar, de tekenaar en lezers doen vaak ook mee in het verhaal, en de grootvizier weet het zelfs voor elkaar te krijgen in een flipperkast te belanden.
De sprookjesachtige elementen van het oude Bagdad, zoals vliegende tapijtjes, feeën en geesten in flessen worden belachelijk gemaakt en zijn dikwijls gekoppeld aan de problematiek van onze tijd. Zo zit één fee nog op cursus en veroorzaken de kamelen verkeersopstoppingen en parkeerproblemen. Verder keren steevast de woordspelingen en het gesjacher om geld weer terug.
De strip staat zo vol grappen dat zorgvuldig lezen en plaatje voor plaatje bekijken de enige mogelijkheid is om te begrijpen waarom de strip zo ijzersterk is. Tabary's hoekige, onrustige en karikaturale tekenstijl doet een beetje aan Franquin denken en past uitstekend bij de absurde humor.
Het dient wel gezegd te worden dat de oudere afleveringen uit de jaren' 70 nóg leuker waren dan deze nieuwere verhalen. Toch steekt De staatsgreep van Iznogoedh mijlenver uit boven alle Suske en Wiskes en andere flauwekul die voor humoristische strip doorgaan.