Recensies

'Was will Octavia?' Chantal de Spiegeleer anticipeerde onbewust op één van de heikele thema's van deze tijd: wat heeft de laatste twintig jaar van vrouwenemancipatie vrouwen gebracht en wat willen zij nu eigenlijk (nog meer)? Het feministisch maandblad 'Opzij' jubileert in 1992 met een themanummer getiteld 'Was will das Weib?' om te vieren dat zij twintig jaar bestaat.
Zo op het eerste gezicht heeft het één niets met het ander te maken, maar schijn bedriegt. Octavia (of Octavie), hoofdpersoon in het album, kampt met typische jaren negentig-kwesties waar het economische zelfstandigheid van vrouwen, een prettige leefomgeving en toch een gelukkig liefdesleven aangaat. Het verhaal speelt zich weliswaar af in de tijd van de zwart / wit-film, lang voor de tweede feministische golf, maar toch: zijn deze kwesties niet van alle tijden?
Begrijp mij goed, wie zegt dat Chantal de Spiegeleer een feministische strip gemaakt heeft (wat dat ook moge zijn), heeft ongelijk. Octavia, mode-ontwerpster, heeft na hard werken haar eigen bedrijf, het gaat haar voor de wind, ze leeft goed en krijgt flinke opdrachten binnen. Maar toch is zij niet gelukkig. Zij mist iets in haar leven: een man! Het album Octavia is een klein juweel wanneer het bekeken wordt vanuit de optiek van de mode. Haarfijn en detaillistisch afgewerkte tekeningen, mooie kleuren, fantasierijke ontwerpen. Het is net een modeshow; jammergenoeg zijn de hoofdfiguren als gevolg daarvan modellen in plaats van personages geworden. Maar Octavia is meer. Het is ook een liefdesverhaal, een aflevering uit de boeketreeks, maar dan met mooie plaatjes. Tegelijkertijd maakt de scenariste De Spiegeleer gebruik van een bekend stijlmiddel: het verhaal in het verhaal. In dit tweede verhaal wordt een film gemaakt, en scènes uit de film worden afgewisseld met scènes uit de dagelijkse werkelijkheid van Octavia. De thema's zijn identiek, de liefde. Dit verhaal in het verhaal geeft Octavia gelukkig enige diepte welk het anders node zou missen.
Tekenares/scenariste De Spiegeleer heeft vooral mooie plaatjes gemaakt. Dat het liefdesverhaal een beetje voorspelbaar blijft: als we Opzij moeten geloven, dan is het kennelijk toch dat, 'Was das Weib wil!'.