De dood past, vinden sommige volwassenen niet in het leven van een jong kind. In Mijn mama is in Amerika en ze heeft Buffalo Bill ontmoet van Jean Regnaud en Emile Bravo is de vaderfiguur zo'n iemand. Hij vertelt zijn twee zoontjes Jean en Paul dat hun moeder een lange reis maakt. Jean, een jongetje van net zes jaar, heeft het er moeilijk mee. Waarom belt zijn moeder niet? Houdt ze niet meer van hem en zijn broertje? De onzekerheid zorgt voor grote problemen. Wat moet hij zeggen als de juf vraagt wat zijn vader en moeder doen. Het angstzweet breekt hem uit. ‘Mijnpapaiswerkgever, mijnmamasecretaresse.’, gooit hij er uit.
Met kerst volgt een grote schok. Jean hoort van het buurmeisje Michelle dat de Kerstman niet bestaat en dat zijn moeder dood is. Dat klopt, zegt zijn vader: ‘Als je groot bent, bestaat de Kerstman niet meer. Maar voor je broertje bestaat hij nog wel.'
Het verhaal laat zien dat goede bedoelingen verkeerd kunnen uitpakken. Om zijn kinderen te beschermen houdt de vader verborgen wat er is gebeurd. De jongens worstelen met hun gevoelens en onzekerheden. Maar net als andere kinderen ruzieën Jean en Paul veel; en maken ze het weer beter. Ze gaan naar school en doen ondeugende dingen.
Regnaud vertelt het zware verhaal met veel humor. Bravo gebruikt graag gerafelde strookjes en vakjes om de tekst in te stoppen. Soms kiest hij voor de klassieke kadrering, meestal zweven de tekeningen over de pagina. Door het omslag lijkt Mijn mama is in Amerika en ze heeft Buffalo Bill ontmoet een spannende kinderstrip over reizen en indiaantje spelen. Zo kun je het boek ook lezen. Voor volwassenen is het boek een variant op Max Velthuijs' Kikker en het vogeltje. Een verhaal over leven, dood, afscheid, rouw en verder leven.